در زبانِ پارسیِ میانه "چَندیدن/چَند - " را به معنایِ "تکان خوردن، لرزیدن، لَق بودن/شدن" و برابر با واژه یِ آلمانیِ "wackeln" داشته ایم.
"چَندیدن/چَند - " ریختی بمانندِ واژه یِ "خَندیدن/خَند - " و "رَندیدن/رَند - " را دارد.
... [مشاهده متن کامل]
. . . . . .
پَسگشت:
1 - روبرگِ 302 از نبیگِ "Grundriss der iranischen Philologie" ( بخشِ سوم - پارسیِ میانه از کارل زالمان )
"چَندیدن/چَند - " ریختی بمانندِ واژه یِ "خَندیدن/خَند - " و "رَندیدن/رَند - " را دارد.
... [مشاهده متن کامل]
. . . . . .
پَسگشت:
1 - روبرگِ 302 از نبیگِ "Grundriss der iranischen Philologie" ( بخشِ سوم - پارسیِ میانه از کارل زالمان )
