توماس یوهان زِبِک ( Thomas Johann Seebeck ) یکی از دانشمندان مهم اوایل قرن نوزدهم بود که نامش امروز بیشتر با اثر سیبک ( Seebeck effect ) شناخته می شود. او در ۱۷۷۰ در تالین ( که آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه بود ) در خانواده ای تاجر و ثروتمندبه دنیا آمد و یک فیزیک دان استونیایی - آلمانی بود. زمینه های مورد علاقه اش شامل الکتریسیته، مغناطیس، نورشناسی و گرما بود.
... [مشاهده متن کامل]
مهم ترین کشفش: اثر سیبک
در حدود ۱۸۲۱، سیبک متوجه شد که اگر یک مدار از دو مادهٔ متفاوت تشکیل شود و محل اتصال های آن ها در دماهای متفاوت باشند، در مدار اثر الکتریکی ایجاد می شود. او در آزمایش اولیه اش انحراف عقربهٔ قطب نما را مشاهده کرد. اثر سیبک اساس ترموکوپل ( Thermocouple ) است؛ وسیله ای که با استفاده از اختلاف دما می تواند دما را اندازه گیری کند. همچنین پدیده های ترموالکتریکThermoelectric امروزه برای تبدیل گرمای اضافی به برق و در بعضی سامانه های سرمایشی استفاده می شوند. نکتهٔ جالب این است که خود سیبک در ابتدا تصور می کرد این پدیده ماهیتی مغناطیسی دارد؛ بعدها هانس کریستیان اورستد دانمارکیHans Christian �rsted توضیح داد که اختلاف دما باعث ایجاد جریان الکتریکی می شود و ارتباط آن با مغناطیس را روشن کرد.
اثر سیبک، ظهور نیروی محرکه الکتریکی ( EMF ) است که در دو نقطه از یک ماده رسانای الکتریکی، هنگامی که اختلاف دما بین آنها وجود دارد، ایجاد می شود. این EMF، EMF سیبک ( یا EMF ترمو/ترمال/ترموالکتریک ) نامیده می شود. نسبت بین EMF و اختلاف دما، ضریب سیبک است. یک ترموکوپل، اختلاف پتانسیل را در دو سر گرم و سرد برای دو ماده غیرمشابه اندازه گیری می کند. این اختلاف پتانسیل متناسب با اختلاف دما بین سر گرم و سرد است. این اثر که اولین بار در سال 1794 توسط الساندرو ولتا کشف شد، به نام توماس یوهان سیبک نامگذاری شده است که آن را در سال 1821 دوباره کشف کرد.



... [مشاهده متن کامل]
مهم ترین کشفش: اثر سیبک
در حدود ۱۸۲۱، سیبک متوجه شد که اگر یک مدار از دو مادهٔ متفاوت تشکیل شود و محل اتصال های آن ها در دماهای متفاوت باشند، در مدار اثر الکتریکی ایجاد می شود. او در آزمایش اولیه اش انحراف عقربهٔ قطب نما را مشاهده کرد. اثر سیبک اساس ترموکوپل ( Thermocouple ) است؛ وسیله ای که با استفاده از اختلاف دما می تواند دما را اندازه گیری کند. همچنین پدیده های ترموالکتریکThermoelectric امروزه برای تبدیل گرمای اضافی به برق و در بعضی سامانه های سرمایشی استفاده می شوند. نکتهٔ جالب این است که خود سیبک در ابتدا تصور می کرد این پدیده ماهیتی مغناطیسی دارد؛ بعدها هانس کریستیان اورستد دانمارکیHans Christian �rsted توضیح داد که اختلاف دما باعث ایجاد جریان الکتریکی می شود و ارتباط آن با مغناطیس را روشن کرد.
اثر سیبک، ظهور نیروی محرکه الکتریکی ( EMF ) است که در دو نقطه از یک ماده رسانای الکتریکی، هنگامی که اختلاف دما بین آنها وجود دارد، ایجاد می شود. این EMF، EMF سیبک ( یا EMF ترمو/ترمال/ترموالکتریک ) نامیده می شود. نسبت بین EMF و اختلاف دما، ضریب سیبک است. یک ترموکوپل، اختلاف پتانسیل را در دو سر گرم و سرد برای دو ماده غیرمشابه اندازه گیری می کند. این اختلاف پتانسیل متناسب با اختلاف دما بین سر گرم و سرد است. این اثر که اولین بار در سال 1794 توسط الساندرو ولتا کشف شد، به نام توماس یوهان سیبک نامگذاری شده است که آن را در سال 1821 دوباره کشف کرد.


