بررسیِ واژه یِ "ویچَشینیتَن" در پارسیِ میانه و پیشنهادِ واژه یِ "گُچَشانیدن" در زبانِ پارسیِ نو:
بررسیِ معناییِ واژه یِ "ویچَشینیتَن" در زبانِ پارسیِ میانه:
چنانکه بارتولومه یادآور شده است، در اُزوارشِ ریشه های یِ اوستاییِ "هَد" و " کَش" به زبانِ پارسیِ میانه، واژگانِ "ویچَشینیتَن ( وی. چَش. ین. یتَن ) " و "ویچَشیشنیه ( وی. چَش. یشن. یه ) " به چشم می خورند.
... [مشاهده متن کامل]
واژه یِ "ویچَشینیتَن" به معنایِ "sichtbar machen" ( آلمانی ) آمده است و برابر با واژه هایِ زیر در زبانِ انگلیسی است:
1 - make visible
2 - visualize
بررسیِ ساختاریِ واژه یِ "ویچشینیتن" و برگرداندنِ آن به زبانِ پارسیِ نو:
تکواژهایِ واژه یِ "ویچَشینیتن" چنین بوده است:
1 - پیشوندِ "وی": این پیشوند به پارسیِ نو همان پیشوندِ "گُ - " است.
2 - "چَش - ": چَش - " بُن کُنونیِ ریشه یِ اوستایی"کَش:kaš" می باشد و با "چشم، چاشیدن، نگاه، آگاه" در پارسی همریشه است. در این باره به زیرواژه یِ "کارگاه واژه سازی فرتاش" - پیامِ شماره یِ "25"، نمونه 3 - بنگرید.
3 - " - ین": نشانه یِ کُنِشیکِ " - ین" درزبانِ پارسی به ریختِ " - آن" درآمده است؛ بمانندِ "خوردن/خورانیدن"
4 - نشانه یِ مصدریِ "یتَن": همان " - یدَن" است.
پس خواهیم داشت: "ویچَشینیتن" = "گُچَشانیدن/گُچَشان - "
. . . . .
پَسگشت:
ستونهایِ 461 و 1755 از نبیگِ "فرهنگنامه زبانِ ایرانیِ کهن" ( کریستین بارتولومه ) - به آلمانی
بررسیِ معناییِ واژه یِ "ویچَشینیتَن" در زبانِ پارسیِ میانه:
چنانکه بارتولومه یادآور شده است، در اُزوارشِ ریشه های یِ اوستاییِ "هَد" و " کَش" به زبانِ پارسیِ میانه، واژگانِ "ویچَشینیتَن ( وی. چَش. ین. یتَن ) " و "ویچَشیشنیه ( وی. چَش. یشن. یه ) " به چشم می خورند.
... [مشاهده متن کامل]
واژه یِ "ویچَشینیتَن" به معنایِ "sichtbar machen" ( آلمانی ) آمده است و برابر با واژه هایِ زیر در زبانِ انگلیسی است:
بررسیِ ساختاریِ واژه یِ "ویچشینیتن" و برگرداندنِ آن به زبانِ پارسیِ نو:
تکواژهایِ واژه یِ "ویچَشینیتن" چنین بوده است:
1 - پیشوندِ "وی": این پیشوند به پارسیِ نو همان پیشوندِ "گُ - " است.
2 - "چَش - ": چَش - " بُن کُنونیِ ریشه یِ اوستایی"کَش:kaš" می باشد و با "چشم، چاشیدن، نگاه، آگاه" در پارسی همریشه است. در این باره به زیرواژه یِ "کارگاه واژه سازی فرتاش" - پیامِ شماره یِ "25"، نمونه 3 - بنگرید.
3 - " - ین": نشانه یِ کُنِشیکِ " - ین" درزبانِ پارسی به ریختِ " - آن" درآمده است؛ بمانندِ "خوردن/خورانیدن"
4 - نشانه یِ مصدریِ "یتَن": همان " - یدَن" است.
پس خواهیم داشت: "ویچَشینیتن" = "گُچَشانیدن/گُچَشان - "
. . . . .
پَسگشت:
ستونهایِ 461 و 1755 از نبیگِ "فرهنگنامه زبانِ ایرانیِ کهن" ( کریستین بارتولومه ) - به آلمانی
