خاندان Savoie ساووی، که احتمالاً از تبار سران قبایل بورگوندی است، از حوالی نیمه سده یازدهم میلادی
در منطقه غرب جبال آلپ، در محل تلاقی مرزهای فرانسه و ایتالیا و سویس کنونی، حکومت میکرد.
امپراتور روم مقدس در سال ۱۴۱۶ آمادئوس هشتم، رئیس خاندان فوق، را به مقام دوکی ارتقا داد. در
... [مشاهده متن کامل]
سال ، ۱۷۱۳ در پیمان صلح اوترخت، قدرتهای بزرگ ویکتور آمادئوس دوم، دوک ساووی، را به عنوان شاه سیسیل منصوب کردند. او در سال ۱۷۲۰ منطقه تحت فرمان خود را تعویض کرد و شاه ساردینی Sardinia شد. در سال ۱۸۱۵ ویکتور امانوئل اول، شاه ساردینی، بندر جنوا را به قلمرو خود افزود. در سال ۱۸۶۱ ویکتور امانوئل دوم به عنوان پادشاه ایتالیای واحد تاجگذاری کرد و تا زمان مرگ ( ۱۸۷۸ ) در این مقام بود. او اولین پادشاه ایتالیا پس از سقوط امپراتوری روم غربی در سده پنجم میلادی است. پس از ویکتور امانوئل دوم، پسرش، اومبرتوی اول به سلطنت رسید که در سال ۱۹۰۰ به دست یک آنارشیست کشته شد. پادشاه بعدی، ویکتور امانوئل سوم، پسر اومبرتوی اول بود. در دوران او جنبش فاشیستی در ایتالیا اوج گرفت. وی در اکتبر ۱۹۲۲ موسولینی را به عنوان نخست وزیر منصوب کرد و در تمامی دوران اقتدار موسولینی به عنوان پادشاه تشریفاتی ایتالیا حضور داشت. با شکست ایتالیا در جنگ جهانی دوم، ویکتور امانوئل سوم در ۹ مه ۱۹۴۶ به نفع پسرش، اومبرتوی دوم، از سلطنت کناره گرفت. در ۲ ژوئن ۱۹۴۶ رفراندوم برگزار شد و از حدود ۲۵ میلیون نفری که در این همه پرسی شرکت کردند ( ۸۹ در صد از کسانی که میتوانستند در انتخابـات شـرکت کنند ) ۵۴/۳ در صد به نظام جمهوری رأی دادند. سه روز بعد اومبرتوی دوم کشور را ترک کرد. ویکتور امانوئل سوم مدتی در پرتغال و مصر زندگی کرد و در ۲۸ دسامبر ۱۹۴۷ در بندر اسکندریه درگذشت. اومبرتوی دوم در ۱۸ مارس ۱۹۸۳ در ژنو فوت کرد. هم اکنون ریاست خاندان ساووی را پسر اومبرتوی دوم، بنام ویکتور امانوئل چهارم ( متولد ۱۹۳۷ ) ، به دست دارد. از زمان انحلال نظام سلطنتی در سال ، ۱۹۴۶ طبق قانون، دیدار اعضای خاندان ساووی از ایتالیا ممنوع بود. دولت سیلویو برلوسکونی در ۱۰ نوامبر ۲۰۰۲ این قانون را لغو کرد و در ۲۳ دسامبر ویکتور امانوئل چهارم برای اولین بار به ایتالیا سفر نمود.
در منطقه غرب جبال آلپ، در محل تلاقی مرزهای فرانسه و ایتالیا و سویس کنونی، حکومت میکرد.
امپراتور روم مقدس در سال ۱۴۱۶ آمادئوس هشتم، رئیس خاندان فوق، را به مقام دوکی ارتقا داد. در
... [مشاهده متن کامل]
سال ، ۱۷۱۳ در پیمان صلح اوترخت، قدرتهای بزرگ ویکتور آمادئوس دوم، دوک ساووی، را به عنوان شاه سیسیل منصوب کردند. او در سال ۱۷۲۰ منطقه تحت فرمان خود را تعویض کرد و شاه ساردینی Sardinia شد. در سال ۱۸۱۵ ویکتور امانوئل اول، شاه ساردینی، بندر جنوا را به قلمرو خود افزود. در سال ۱۸۶۱ ویکتور امانوئل دوم به عنوان پادشاه ایتالیای واحد تاجگذاری کرد و تا زمان مرگ ( ۱۸۷۸ ) در این مقام بود. او اولین پادشاه ایتالیا پس از سقوط امپراتوری روم غربی در سده پنجم میلادی است. پس از ویکتور امانوئل دوم، پسرش، اومبرتوی اول به سلطنت رسید که در سال ۱۹۰۰ به دست یک آنارشیست کشته شد. پادشاه بعدی، ویکتور امانوئل سوم، پسر اومبرتوی اول بود. در دوران او جنبش فاشیستی در ایتالیا اوج گرفت. وی در اکتبر ۱۹۲۲ موسولینی را به عنوان نخست وزیر منصوب کرد و در تمامی دوران اقتدار موسولینی به عنوان پادشاه تشریفاتی ایتالیا حضور داشت. با شکست ایتالیا در جنگ جهانی دوم، ویکتور امانوئل سوم در ۹ مه ۱۹۴۶ به نفع پسرش، اومبرتوی دوم، از سلطنت کناره گرفت. در ۲ ژوئن ۱۹۴۶ رفراندوم برگزار شد و از حدود ۲۵ میلیون نفری که در این همه پرسی شرکت کردند ( ۸۹ در صد از کسانی که میتوانستند در انتخابـات شـرکت کنند ) ۵۴/۳ در صد به نظام جمهوری رأی دادند. سه روز بعد اومبرتوی دوم کشور را ترک کرد. ویکتور امانوئل سوم مدتی در پرتغال و مصر زندگی کرد و در ۲۸ دسامبر ۱۹۴۷ در بندر اسکندریه درگذشت. اومبرتوی دوم در ۱۸ مارس ۱۹۸۳ در ژنو فوت کرد. هم اکنون ریاست خاندان ساووی را پسر اومبرتوی دوم، بنام ویکتور امانوئل چهارم ( متولد ۱۹۳۷ ) ، به دست دارد. از زمان انحلال نظام سلطنتی در سال ، ۱۹۴۶ طبق قانون، دیدار اعضای خاندان ساووی از ایتالیا ممنوع بود. دولت سیلویو برلوسکونی در ۱۰ نوامبر ۲۰۰۲ این قانون را لغو کرد و در ۲۳ دسامبر ویکتور امانوئل چهارم برای اولین بار به ایتالیا سفر نمود.