پسا سکولاریسم ( Post - secularism ) یک مفهوم اجتماعی، فلسفی، و سیاسی است که به بازنگری در رابطه ی میان دین و عرصه ی عمومی در دوران معاصر اشاره دارد. این اصطلاح نخستین بار توسط یورگن هابرماس، فیلسوف آلمانی، در سخنرانی اش در اکتبر ۲۰۰۱ ( پس از حملات ۱۱ سپتامبر ) رواج یافت .
... [مشاهده متن کامل]
🔸 معادل فارسی:
پسا سکولاریسم : فراسکولاریسم : پسا دنیوی گرایی : دوران پس از سکولاریسم
🔸 معنی دقیق:
پسا سکولاریسم به وضعیتی گفته می شود که در آن، فرضیه ی سکولاریسم ( این باور که دین با پیشرفت علم و آموزش به طور طبیعی از بین می رود ) دیگر معتبر نیست . در این وضعیت، دین نه به حاشیه رانده شده و نه به عرصه ی خصوصی محدود می شود، بلکه همچنان نیرویی مؤثر در شکل دهی به شخصیت مردم و عرصه ی عمومی باقی می ماند .
این مفهوم نقطه ی مقابل سکولاریسم ایدئولوژیک قرار می گیرد، اما به معنای بازگشت به دوران پیش از مدرنیته یا برتری دین بر عقلانیت سکولار نیست؛ بلکه بر هم زیستی مسالمت آمیز و گفتگوی متقابل میان حوزه های ایمانی و سکولار تأکید دارد .
🔸 ویژگی های اصلی:
- کاهش سکولاریسم ایدئولوژیک: شهروندان دیگر انتظار ندارند که دین از بین برود یا به حوزه ی خصوصی محدود شود .
- حضور دین در عرصه ی عمومی: گروه های دینی و مسائل آن ها بار دیگر نقش مرکزی در جامعه بازی می کنند .
- یادگیری متقابل: هم دین و هم عقلانیت سکولار باید از یکدیگر بیاموزند و برابری معرفتی یکدیگر را به رسمیت بشناسند .
- تغییر در آگاهی: هابرماس این تحول را تغییر در آگاهی توصیف می کند — نه لزوماً افزایش دینداری مردم .
... [مشاهده متن کامل]
🔸 معادل فارسی:
پسا سکولاریسم : فراسکولاریسم : پسا دنیوی گرایی : دوران پس از سکولاریسم
🔸 معنی دقیق:
پسا سکولاریسم به وضعیتی گفته می شود که در آن، فرضیه ی سکولاریسم ( این باور که دین با پیشرفت علم و آموزش به طور طبیعی از بین می رود ) دیگر معتبر نیست . در این وضعیت، دین نه به حاشیه رانده شده و نه به عرصه ی خصوصی محدود می شود، بلکه همچنان نیرویی مؤثر در شکل دهی به شخصیت مردم و عرصه ی عمومی باقی می ماند .
این مفهوم نقطه ی مقابل سکولاریسم ایدئولوژیک قرار می گیرد، اما به معنای بازگشت به دوران پیش از مدرنیته یا برتری دین بر عقلانیت سکولار نیست؛ بلکه بر هم زیستی مسالمت آمیز و گفتگوی متقابل میان حوزه های ایمانی و سکولار تأکید دارد .
🔸 ویژگی های اصلی:
- کاهش سکولاریسم ایدئولوژیک: شهروندان دیگر انتظار ندارند که دین از بین برود یا به حوزه ی خصوصی محدود شود .
- حضور دین در عرصه ی عمومی: گروه های دینی و مسائل آن ها بار دیگر نقش مرکزی در جامعه بازی می کنند .
- یادگیری متقابل: هم دین و هم عقلانیت سکولار باید از یکدیگر بیاموزند و برابری معرفتی یکدیگر را به رسمیت بشناسند .
- تغییر در آگاهی: هابرماس این تحول را تغییر در آگاهی توصیف می کند — نه لزوماً افزایش دینداری مردم .