واژه ی فارسی اُردیبهشت ( با حروف لاتین به شکل:
Ordibehesht ) بصورت تحلیلی یا تجزیه ای :
ا ر د وَ ی بِه ش ت ، با توضیح کوتاه و فشرده به شرح زیر:
سه حرف ؛ ا ر د، در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۱ ۱۲ ۱۰ میباشند با جمع رقمی ۵ و با جمع عددی ۲۳ با تلفظ سه وَ دو یا دو وَ سه مساوی با ۵ و حرف ی معادل عدد ۳۲ با جمع رقمی مساوی با ۵ و در کنار جمع رقمی و عددی معادل های سه حرف اول بصورت های ۲۳ وَ ۳۲ مساوی با ۵۵ با تلفظ ۵ وَ ۵ مساوی با ۱۰ وَ دو حرف ش ت به ترتیب معادل اعداد ۱۶ وَ ۴ میباشند با جمع عددی مساوی با ۲۰ برابر با دو تا ده و در کنار هم بصورت زوج عددی ۱۰ ۱۰ و با جمع رقمی معادل ۱۱ با تلفظ یک وَ یک؛ یکی از دو تا ۱۰ برای هرکدام از زنان و یک ۱۰ دیگر برای هر کدام از مردان دنیوی و هرکدام بطور انفرادی، مستقل و جدا از هم مشتمل بر ۵ شاه و ۵ ملکه، جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، ملکوتی یا آسمانی، پاراپارادیزی، فرافردوسی یا بهشت برینی و جاودانه.
... [مشاهده متن کامل]
و دو حرفی بِه در وسط این واژه به معنای خوب، نیک یا نیکو بوده و علامت ضمه روی سر حرف الف در آغاز کلمه نقش حرف پیوندی واو با تلفظ وَ را بازی میکرده و کلمه ی بِه یا نیک و نیکو بطور مشترک هم به سمت راست تعلق داشته و هم به سمت چپ.
۲۳ وَ ۳۲ ( فی ) ؛ ۵ و ۵ ؛ بِه یا نیکو؛ ۲۰ ؛ ۱۰ و ۱۰ .
این واژه به احتمال قوی یا قریب به یقین از طریق بازی کردن با حروف و اعداد ساخته شده و از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نا معلوم به همین معنا بوده و با این هدف که ایرانیان به دام قصه ی افسانه ای آدم و آدمه ی تورائی یا توراتی یعنی آدم و حوای ادیان ابراهیمی؛ اول یهودیت و بعدا مسیحیت و سپس اسلام، نیفتند بلکه بدانند که واژه ی فارسی آدم ( و آدمه حالت موئنث آدم ) توسط خردمندان گمنام هزاران سال قبل از تولد موسا در سرزمین اجیبت ( به خط و لسان قرآنی : المصر ) با طنین آدهَ م : آ ۱۰ م، بیان میگردیده و به این معنا بوده : من ده تائی آفریده شده ام.
در این دایره ی بزرگ که میدان آمدن ها و رفتن ها و بازگشتن های فراوان و متوالی آن خردمندان گمنامو خیامو ماست / آن را هم بدایت و هم نهایت هردو همیشه و هر بار در پایان هر دوری بهشت برین متوالی هاست/.
Ordibehesht ) بصورت تحلیلی یا تجزیه ای :
ا ر د وَ ی بِه ش ت ، با توضیح کوتاه و فشرده به شرح زیر:
سه حرف ؛ ا ر د، در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۱ ۱۲ ۱۰ میباشند با جمع رقمی ۵ و با جمع عددی ۲۳ با تلفظ سه وَ دو یا دو وَ سه مساوی با ۵ و حرف ی معادل عدد ۳۲ با جمع رقمی مساوی با ۵ و در کنار جمع رقمی و عددی معادل های سه حرف اول بصورت های ۲۳ وَ ۳۲ مساوی با ۵۵ با تلفظ ۵ وَ ۵ مساوی با ۱۰ وَ دو حرف ش ت به ترتیب معادل اعداد ۱۶ وَ ۴ میباشند با جمع عددی مساوی با ۲۰ برابر با دو تا ده و در کنار هم بصورت زوج عددی ۱۰ ۱۰ و با جمع رقمی معادل ۱۱ با تلفظ یک وَ یک؛ یکی از دو تا ۱۰ برای هرکدام از زنان و یک ۱۰ دیگر برای هر کدام از مردان دنیوی و هرکدام بطور انفرادی، مستقل و جدا از هم مشتمل بر ۵ شاه و ۵ ملکه، جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، ملکوتی یا آسمانی، پاراپارادیزی، فرافردوسی یا بهشت برینی و جاودانه.
... [مشاهده متن کامل]
و دو حرفی بِه در وسط این واژه به معنای خوب، نیک یا نیکو بوده و علامت ضمه روی سر حرف الف در آغاز کلمه نقش حرف پیوندی واو با تلفظ وَ را بازی میکرده و کلمه ی بِه یا نیک و نیکو بطور مشترک هم به سمت راست تعلق داشته و هم به سمت چپ.
۲۳ وَ ۳۲ ( فی ) ؛ ۵ و ۵ ؛ بِه یا نیکو؛ ۲۰ ؛ ۱۰ و ۱۰ .
این واژه به احتمال قوی یا قریب به یقین از طریق بازی کردن با حروف و اعداد ساخته شده و از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نا معلوم به همین معنا بوده و با این هدف که ایرانیان به دام قصه ی افسانه ای آدم و آدمه ی تورائی یا توراتی یعنی آدم و حوای ادیان ابراهیمی؛ اول یهودیت و بعدا مسیحیت و سپس اسلام، نیفتند بلکه بدانند که واژه ی فارسی آدم ( و آدمه حالت موئنث آدم ) توسط خردمندان گمنام هزاران سال قبل از تولد موسا در سرزمین اجیبت ( به خط و لسان قرآنی : المصر ) با طنین آدهَ م : آ ۱۰ م، بیان میگردیده و به این معنا بوده : من ده تائی آفریده شده ام.
در این دایره ی بزرگ که میدان آمدن ها و رفتن ها و بازگشتن های فراوان و متوالی آن خردمندان گمنامو خیامو ماست / آن را هم بدایت و هم نهایت هردو همیشه و هر بار در پایان هر دوری بهشت برین متوالی هاست/.
ماهapril و may
دهکده اردیبهشت
ordibehshti ترجمه فارسی
اردیبهشت