واژگان باز ( Open Class Words ) در مقابل واژگان بسته ( Closed Class Words )
در زبان شناسی، واژگان به دو دسته کلی “باز” و “بسته” تقسیم می شوند:
واژگان باز ( Open Class Words ) : این دسته شامل کلماتی است که به طور مداوم واژگان جدیدی به آن ها اضافه می شود. این کلمات معمولاً معنای محتوایی ( lexical meaning ) دارند و نقش اصلی را در انتقال مفاهیم اصلی جمله ایفا می کنند. گروه های اصلی واژگان باز عبارتند از:
... [مشاهده متن کامل]
اسم ها ( Nouns ) : اشیاء، افراد، مکان ها، مفاهیم ( مانند: کتاب، دانشجو، تهران، عشق )
فعل ها ( Verbs ) : اعمال، رویدادها، حالات ( مانند: خواندن، رفتن، بودن، فکر کردن )
صفت ها ( Adjectives ) : توصیف کننده اسم ها ( مانند: زیبا، بزرگ، سریع، خوشحال )
قیدها ( Adverbs ) : توصیف کننده فعل ها، صفت ها یا قیدهای دیگر ( مانند: به سرعت، اینجا، دیروز، خیلی )
چرا “باز”؟ چون زبان ها دائماً در حال نوآوری هستند و کلمات جدیدی ( مثلاً واژه هایی برای فناوری های جدید، مفاهیم نوظهور یا وام واژه ها ) به این دسته ها اضافه می شوند.
واژگان بسته ( Closed Class Words ) : این دسته شامل کلماتی است که تعداد آن ها محدود است و به ندرت واژگان جدیدی به آن ها اضافه می شود. این کلمات معمولاً نقش دستوری ( grammatical function ) دارند و ساختار جمله را مشخص می کنند. گروه های اصلی واژگان بسته عبارتند از:
حروف اضافه ( Prepositions ) : نشان دهنده رابطه بین اسم ها و سایر کلمات ( مانند: در، از، به، با، روی )
حروف ربط ( Conjunctions ) : پیونددهنده کلمات، عبارات یا جملات ( مانند: و، یا، اما، که )
ضمایر ( Pronouns ) : جایگزین اسم ها ( مانند: من، تو، او، ما، شما، آن ها )
حروف تعریف ( Articles ) : ( در زبان فارسی حرف تعریف مشخص به معنای انگلیسی وجود ندارد، اما در زبان هایی مانند انگلیسی “a”, “an”, “the” جزو این دسته هستند. )
حروف ندا ( Interjections ) : ( مانند: آه! وای! )
چرا “بسته”؟ چون تعداد این کلمات نسبتاً ثابت است و اضافه شدن کلمات جدید به این گروه ها بسیار نادر است.
در زبان شناسی، واژگان به دو دسته کلی “باز” و “بسته” تقسیم می شوند:
واژگان باز ( Open Class Words ) : این دسته شامل کلماتی است که به طور مداوم واژگان جدیدی به آن ها اضافه می شود. این کلمات معمولاً معنای محتوایی ( lexical meaning ) دارند و نقش اصلی را در انتقال مفاهیم اصلی جمله ایفا می کنند. گروه های اصلی واژگان باز عبارتند از:
... [مشاهده متن کامل]
اسم ها ( Nouns ) : اشیاء، افراد، مکان ها، مفاهیم ( مانند: کتاب، دانشجو، تهران، عشق )
فعل ها ( Verbs ) : اعمال، رویدادها، حالات ( مانند: خواندن، رفتن، بودن، فکر کردن )
صفت ها ( Adjectives ) : توصیف کننده اسم ها ( مانند: زیبا، بزرگ، سریع، خوشحال )
قیدها ( Adverbs ) : توصیف کننده فعل ها، صفت ها یا قیدهای دیگر ( مانند: به سرعت، اینجا، دیروز، خیلی )
چرا “باز”؟ چون زبان ها دائماً در حال نوآوری هستند و کلمات جدیدی ( مثلاً واژه هایی برای فناوری های جدید، مفاهیم نوظهور یا وام واژه ها ) به این دسته ها اضافه می شوند.
واژگان بسته ( Closed Class Words ) : این دسته شامل کلماتی است که تعداد آن ها محدود است و به ندرت واژگان جدیدی به آن ها اضافه می شود. این کلمات معمولاً نقش دستوری ( grammatical function ) دارند و ساختار جمله را مشخص می کنند. گروه های اصلی واژگان بسته عبارتند از:
حروف اضافه ( Prepositions ) : نشان دهنده رابطه بین اسم ها و سایر کلمات ( مانند: در، از، به، با، روی )
حروف ربط ( Conjunctions ) : پیونددهنده کلمات، عبارات یا جملات ( مانند: و، یا، اما، که )
ضمایر ( Pronouns ) : جایگزین اسم ها ( مانند: من، تو، او، ما، شما، آن ها )
حروف تعریف ( Articles ) : ( در زبان فارسی حرف تعریف مشخص به معنای انگلیسی وجود ندارد، اما در زبان هایی مانند انگلیسی “a”, “an”, “the” جزو این دسته هستند. )
حروف ندا ( Interjections ) : ( مانند: آه! وای! )
چرا “بسته”؟ چون تعداد این کلمات نسبتاً ثابت است و اضافه شدن کلمات جدید به این گروه ها بسیار نادر است.