**دیدگاه عینی ( Objective Point of View ) ** در ادبیات داستانی انگلیسی به شیوه ای از روایت گفته می شود که راوی هیچ دسترسی به افکار و احساسات درونی شخصیت ها ندارد. راوی فقط آنچه را که قابل مشاهده و ضبط است ( مانند رفتار، گفتار، کنش های فیزیکی و محیط ) گزارش می کند، بی آنکه وارد ذهن شخصیت شود یا آنچه را که آنها می اندیشند یا حس می کنند تفسیر کند.
... [مشاهده متن کامل]
### ویژگی های اصلی:
- راوی **دانای کل** نیست و **نظاره گر بیرونی** محسوب می شود.
- شبیه به یک دوربین فیلمبرداری عمل می کند: فقط صداها، حرکات، حالت چهره و وقایع بیرونی را ثبت می کند.
- خواننده باید خودش از روی گفتار و رفتار شخصیت ها به انگیزه ها و عواطف آن ها پی ببرد.
- معمولاً از ضمیر سوم شخص استفاده می شود ( مثلاً �او رفت�، �آنها خندیدند� ) اما ضمیر اول شخص هم گاهی با همین ویژگی به کار می رود ( راوی فقط گزارشگر ظواهر است ) .
### مثال:
> �دستش را محکم روی میز کوبید. صدایش را بلند کرد و گفت: �دیگر بس است. � چشمانش خیس شد، اما اشک روی گونه اش جاری نشد. طرف مقابل بی حرکت به او خیره ماند. �
در اینجا نمی گوییم �او عصبانی بود� یا �احساس شکست می کرد� بلکه فقط عوارض بیرونی عصبانیت و ناراحتی را نشان می دهیم.
### تفاوت با دیگر دیدگاه ها:
- **ذهنی ( Subjective ) ** : راوی مستقیماً به افکار و احساسات شخصیت دسترسی دارد.
- **دانای کل ( Omniscient ) ** : راوی از همه چیز و همه کس آگاه است، هم درون و هم برون.
- **محدود به یک شخصیت ( Limited Third Person ) ** : راوی فقط به درون یک شخصیت خاص دسترسی دارد، نه همه.
### کاربرد:
این دیدگاه در داستان های جنایی، داستان های نواری ( به سبک همینگوی ) و سبک **عینیت گرایی** در ادبیات مدرن به ویژه در آثار **ارنست همینگوی** ( مانند داستان کوتاه �تپه های سفید فیل� ) دیده می شود. همینگوی معتقد بود معنی باید از لابه لای جزئیات عینی و دیالوگ ها به خواننده منتقل شود، نه از طریق توضیح مستقیم احساسات.
... [مشاهده متن کامل]
### ویژگی های اصلی:
- راوی **دانای کل** نیست و **نظاره گر بیرونی** محسوب می شود.
- شبیه به یک دوربین فیلمبرداری عمل می کند: فقط صداها، حرکات، حالت چهره و وقایع بیرونی را ثبت می کند.
- خواننده باید خودش از روی گفتار و رفتار شخصیت ها به انگیزه ها و عواطف آن ها پی ببرد.
- معمولاً از ضمیر سوم شخص استفاده می شود ( مثلاً �او رفت�، �آنها خندیدند� ) اما ضمیر اول شخص هم گاهی با همین ویژگی به کار می رود ( راوی فقط گزارشگر ظواهر است ) .
### مثال:
> �دستش را محکم روی میز کوبید. صدایش را بلند کرد و گفت: �دیگر بس است. � چشمانش خیس شد، اما اشک روی گونه اش جاری نشد. طرف مقابل بی حرکت به او خیره ماند. �
در اینجا نمی گوییم �او عصبانی بود� یا �احساس شکست می کرد� بلکه فقط عوارض بیرونی عصبانیت و ناراحتی را نشان می دهیم.
### تفاوت با دیگر دیدگاه ها:
- **ذهنی ( Subjective ) ** : راوی مستقیماً به افکار و احساسات شخصیت دسترسی دارد.
- **دانای کل ( Omniscient ) ** : راوی از همه چیز و همه کس آگاه است، هم درون و هم برون.
- **محدود به یک شخصیت ( Limited Third Person ) ** : راوی فقط به درون یک شخصیت خاص دسترسی دارد، نه همه.
### کاربرد:
این دیدگاه در داستان های جنایی، داستان های نواری ( به سبک همینگوی ) و سبک **عینیت گرایی** در ادبیات مدرن به ویژه در آثار **ارنست همینگوی** ( مانند داستان کوتاه �تپه های سفید فیل� ) دیده می شود. همینگوی معتقد بود معنی باید از لابه لای جزئیات عینی و دیالوگ ها به خواننده منتقل شود، نه از طریق توضیح مستقیم احساسات.
Objective point of view: زاویه دید عینی
( میرصادقی ، جمال ، ادبیات داستانی )
( میرصادقی ، جمال ، ادبیات داستانی )