( اسم و صفت، مهجور، وامواژه از لاتین )
1. ( اسم ) کسی که با عجایب سر و کار دارد؛ گردآورنده ی چیزهای عجیب و غریب
2. ( صفت ) ویژگی کسی که با عجایب سر و کار دارد. در این معنی mirabiliarian هم گفته می شود.
... [مشاهده متن کامل]
فرم ها: mirabiliarie, mirabiliary
همچنین گاهی به غلط به صورت mirabilary نوشته می شود.
ریشه شناسی: برگرفته از واژه mirabiliarius در زبان لاتین پُست کلاسیک به معنای معجزه گر که خود حاصل ترکیب واژه mirabilis به معنای شگفتی ( marvel ) و واژه arius است ( پسوند ary در انگلیسی )
منبع: Oxford English Dictionary
1. ( اسم ) کسی که با عجایب سر و کار دارد؛ گردآورنده ی چیزهای عجیب و غریب
2. ( صفت ) ویژگی کسی که با عجایب سر و کار دارد. در این معنی mirabiliarian هم گفته می شود.
... [مشاهده متن کامل]
فرم ها: mirabiliarie, mirabiliary
همچنین گاهی به غلط به صورت mirabilary نوشته می شود.
ریشه شناسی: برگرفته از واژه mirabiliarius در زبان لاتین پُست کلاسیک به معنای معجزه گر که خود حاصل ترکیب واژه mirabilis به معنای شگفتی ( marvel ) و واژه arius است ( پسوند ary در انگلیسی )
منبع: Oxford English Dictionary