لایه نیمه هادی عایقی
به این لایه �نیمه هادی� می گویند و البته ارتباطی با مواد نیمه هادی مانند سیلیکون یا ژرمانیوم ( که در الکترونیک استفاده می شوند ) ندارد.
در علم کابل های فشار قوی، اصطلاح �نیمه هادی� معنای کاملاً متفاوتی دارد و اشاره به مقدار مشخصی از هدایت الکتریکی دارد.
... [مشاهده متن کامل]
خواص این لایه عبارتند از:
1. ویژگی هدایت الکتریکی حد واسط
هادی ( مس یا آلومینیوم ) : رسانایی بسیار بالا ( نزدیک به فلز خالص ) .
عایق ( پلی اتیلن یا XLPE ) : رسانایی بسیار پایین ( عملاً عایق کامل ) .
لایه �نیمه هادی�: رسانایی آن بین هادی و عایق است. به آن لایه با مقاومت حجمی متوسط می گویند. نه مثل مس جریان را به راحتی عبور می دهد، نه مثل عایق کامل جلوی جریان را می گیرد.
2. هدف اصلی: یکسان کردن میدان الکتریکی
در کابل های فشار قوی، سطح هادی مسی زبر و ناهموار است ( در زیر میکروسکوپ شبیه کوه و دره می شود ) . اگر عایق مستقیماً روی این سطح ناهموار اکسترود شود، در نوک این زبری ها، میدان الکتریکی بسیار متمرکز ( تنش بالا ) می شود و باعث خرابی و سوختن زودهنگام کابل می گردد.
کار لایه نیمه هادی:
این لایه که روی هادی و روی عایق اکسترود می شود، مانند یک �بتونه صاف کننده� عمل می کند. سطح ناهموار فلز را صاف کرده و یک سطح استوانه ای صاف و یکنواخت از نظر الکتریکی ایجاد می کند تا میدان الکتریکی به طور مساوی در همه جهات توزیع شود.
3. چرا دقیقاً �نیمه هادی� نامیده می شود؟
به دلیل اینکه ماده تشکیل دهنده آن ( مثلاً پلی اتیلن مخلوط شده با دوده صنعتی - Carbon Black ) خواص زیر را دارد:
مقاومت حجمی: معمولاً بین 1 تا 1000 اهم - متر ( Ohm�m ) است. در حالی که مقاومت عایق اصلی کابل بیش از 10 به توان 13اهم - متر است.
یعنی صدها میلیارد برابر مقاومت تر است.
این ماده نه عایق کامل است و نه فلز کامل؛ پس آن را نیمه هادی می نامند.
بنابراین به این ماده نیمه هادی می گویند. چون :
رسانایی اش متوسط است ( نه زیاد مثل مس، نه کم مثل عایق ) .
وظیفه دارد میدان الکتریکی را یکنواخت کند و از تنش های مضر روی سطح هادی جلوگیری کند.
اگر عایق کامل بود، این کار را نمی توانست انجام دهد.
این نام ربطی به ترانزیستور و دیود ندارد، بلکه یک اصطلاح اختصاصی در مهندسی کابل است.
به این لایه �نیمه هادی� می گویند و البته ارتباطی با مواد نیمه هادی مانند سیلیکون یا ژرمانیوم ( که در الکترونیک استفاده می شوند ) ندارد.
در علم کابل های فشار قوی، اصطلاح �نیمه هادی� معنای کاملاً متفاوتی دارد و اشاره به مقدار مشخصی از هدایت الکتریکی دارد.
... [مشاهده متن کامل]
خواص این لایه عبارتند از:
1. ویژگی هدایت الکتریکی حد واسط
هادی ( مس یا آلومینیوم ) : رسانایی بسیار بالا ( نزدیک به فلز خالص ) .
عایق ( پلی اتیلن یا XLPE ) : رسانایی بسیار پایین ( عملاً عایق کامل ) .
لایه �نیمه هادی�: رسانایی آن بین هادی و عایق است. به آن لایه با مقاومت حجمی متوسط می گویند. نه مثل مس جریان را به راحتی عبور می دهد، نه مثل عایق کامل جلوی جریان را می گیرد.
2. هدف اصلی: یکسان کردن میدان الکتریکی
در کابل های فشار قوی، سطح هادی مسی زبر و ناهموار است ( در زیر میکروسکوپ شبیه کوه و دره می شود ) . اگر عایق مستقیماً روی این سطح ناهموار اکسترود شود، در نوک این زبری ها، میدان الکتریکی بسیار متمرکز ( تنش بالا ) می شود و باعث خرابی و سوختن زودهنگام کابل می گردد.
کار لایه نیمه هادی:
این لایه که روی هادی و روی عایق اکسترود می شود، مانند یک �بتونه صاف کننده� عمل می کند. سطح ناهموار فلز را صاف کرده و یک سطح استوانه ای صاف و یکنواخت از نظر الکتریکی ایجاد می کند تا میدان الکتریکی به طور مساوی در همه جهات توزیع شود.
3. چرا دقیقاً �نیمه هادی� نامیده می شود؟
به دلیل اینکه ماده تشکیل دهنده آن ( مثلاً پلی اتیلن مخلوط شده با دوده صنعتی - Carbon Black ) خواص زیر را دارد:
مقاومت حجمی: معمولاً بین 1 تا 1000 اهم - متر ( Ohm�m ) است. در حالی که مقاومت عایق اصلی کابل بیش از 10 به توان 13اهم - متر است.
یعنی صدها میلیارد برابر مقاومت تر است.
این ماده نه عایق کامل است و نه فلز کامل؛ پس آن را نیمه هادی می نامند.
بنابراین به این ماده نیمه هادی می گویند. چون :
رسانایی اش متوسط است ( نه زیاد مثل مس، نه کم مثل عایق ) .
وظیفه دارد میدان الکتریکی را یکنواخت کند و از تنش های مضر روی سطح هادی جلوگیری کند.
اگر عایق کامل بود، این کار را نمی توانست انجام دهد.
این نام ربطی به ترانزیستور و دیود ندارد، بلکه یک اصطلاح اختصاصی در مهندسی کابل است.
