hannibal directive

🔸 منطق و کاربرد:
بر اساس این دستور، اگر یک سرباز اسرائیلی اسیر شود، نیروهای ارتش موظف اند با تمام قدرت و بدون محدودیت به سمت اسیرکنندگان و وسایل نقلیه یا ساختمان هایی که سرباز در آن هاست آتش گشوده و آن ها را متوقف کنند — حتی اگر احتمال کشته شدن خود سرباز اسیر شده یا غیرنظامیان اطراف بسیار بالا باشد. منطق پشت این دستور این است که یک سرباز مرده بهتر از یک سرباز زنده ی اسیر است، چون اسیر شدن سربازان، روحیه ی ملی و توان جنگی را تضعیف می کند و می تواند به مبادله های پرهزینه و آزادی زندانیان خطرناک منجر شود .
🔸 ریشه ی نام گذاری
نام این دستور از هانیبال، فرمانده کارتاژی، گرفته شده است که بر اساس افسانه ها، ترجیح داد خود را مسموم کند تا به اسارت رومیان در نیاید. برخی منابع می گویند این نام تصادفی توسط کامپیوتر انتخاب شده، اما روایت رایج به همان داستان تاریخی اشاره دارد.
🔸 نمونه ی اجرا: �جمعه سیاه� در رفح ( ۲۰۱۴ )
یکی از مشهورترین موارد اجرای این دستور، ۱ اوت ۲۰۱۴ در رفح بود. پس از آنکه ستوان هادار گلدین ربوده شد، ارتش اسرائیل دستور هانیبال را صادر کرد و مناطق مسکونی رفح را به شدت بمباران کرد. در نتیجه، حدود ۱۳۵ تا ۲۰۰ غیرنظامی فلسطینی — که ۷۵ نفرشان کودک بودند — کشته شدند. سازمان عفو بین الملل این رویداد را جنایت جنگی خواند