دولت شکست خورده به حکومتی گفته می شود که کارکردهای اساسی و مسئولیت های حاکمیتی خود را از دست داده و قادر به ارائه خدمات ضروری به شهروندانش نیست. این کشورها اغلب با بی ثباتی شدید، فروپاشی ساختارهای حکومتی و ناتوانی در کنترل قلمرو خود مواجه هستند.
... [مشاهده متن کامل]
ویژگی های اصلی یک دولت شکست خورده شامل موارد زیر است:
۱. از دست دادن انحصار استفاده مشروع از زور:
� وجود گروه های شورشی، شبه نظامی، باندهای جنایتکار قدرتمند یا تروریستی که بخش هایی از کشور را کنترل می کنند.
� ضعف شدید نیروهای امنیتی و نظامی.
۲. فرسایش مشروعیت حکومت:
� فقدان اعتماد عمومی به حکومت.
� انتخابات غیرآزاد یا عدم وجود سازوکارهای مشروع سازی دموکراتیک.
� فساد گسترده در سطوح بالا.
۳. ناتوانی در ارائه خدمات عمومی اساسی:
� خدمات بهداشتی، آموزشی و زیرساختی ( برق، آب، جاده ) به شدت مختل یا وجود ندارد.
� سیستم قضایی ناکارآمد یا فاسد.
� ناتوانی در جمع آوری مالیات یا توزیع منابع.
۴. رواج خشونت و ناامنی مداوم:
� درگیری های مسلحانه داخلی، جنایات سازمان یافته، قتل های فراقانونی.
� آمار بالای مرگ ومیر غیرطبیعی و آوارگان داخلی یا خارجی.
۵. فروپاشی اقتصادی:
� بیکاری گسترده، تورم شدید، کاهش شدید تولید ناخالص داخلی.
� اقتصاد غیررسمی یا قاچاق غالب می شود.
۶. مداخله خارجی یا وابستگی شدید به کمک های بین المللی:
� حکومت برای حفظ حداقل کارکرد خود به کمک های خارجی وابسته است.
� ممکن است نیروهای خارجی در امور داخلی آن مداخله کنند.
نمونه های تاریخی ( در دوره هایی مشخص ) : سومالی، یمن، سودان جنوبی، هائیتی و افغانستان ( پس از سال ۲۰۲۱ ) اغلب به عنوان مثال هایی از دولت های شکست خورده ذکر می شوند.
تفاوت با مفاهیم نزدیک:
� دولت شکننده ( Fragile State ) : حکومتی که کارکردهایش به شدت تضعیف شده اما هنوز کاملاً فرو نپاشیده است.
� دولت ورشکسته ( Collapsed State ) : حالت افراطی تر، که در آن ساختار حکومت تقریباً به طور کامل از بین رفته است ( مانند سومالی در دهه ۱۹۹۰ ) .
پیامدها: دولت های شکست خورده اغلب به کانون بحران های انسانی، پناهندگان، قاچاق مواد مخدر و تروریسم بین المللی تبدیل می شوند و ثبات منطقه ای و جهانی را تهدید می کنند.
نمونه آن سوریه بعد از سقوط بشار اسد است
... [مشاهده متن کامل]
ویژگی های اصلی یک دولت شکست خورده شامل موارد زیر است:
۱. از دست دادن انحصار استفاده مشروع از زور:
� وجود گروه های شورشی، شبه نظامی، باندهای جنایتکار قدرتمند یا تروریستی که بخش هایی از کشور را کنترل می کنند.
� ضعف شدید نیروهای امنیتی و نظامی.
۲. فرسایش مشروعیت حکومت:
� فقدان اعتماد عمومی به حکومت.
� انتخابات غیرآزاد یا عدم وجود سازوکارهای مشروع سازی دموکراتیک.
� فساد گسترده در سطوح بالا.
۳. ناتوانی در ارائه خدمات عمومی اساسی:
� خدمات بهداشتی، آموزشی و زیرساختی ( برق، آب، جاده ) به شدت مختل یا وجود ندارد.
� سیستم قضایی ناکارآمد یا فاسد.
� ناتوانی در جمع آوری مالیات یا توزیع منابع.
۴. رواج خشونت و ناامنی مداوم:
� درگیری های مسلحانه داخلی، جنایات سازمان یافته، قتل های فراقانونی.
� آمار بالای مرگ ومیر غیرطبیعی و آوارگان داخلی یا خارجی.
۵. فروپاشی اقتصادی:
� بیکاری گسترده، تورم شدید، کاهش شدید تولید ناخالص داخلی.
� اقتصاد غیررسمی یا قاچاق غالب می شود.
۶. مداخله خارجی یا وابستگی شدید به کمک های بین المللی:
� حکومت برای حفظ حداقل کارکرد خود به کمک های خارجی وابسته است.
� ممکن است نیروهای خارجی در امور داخلی آن مداخله کنند.
نمونه های تاریخی ( در دوره هایی مشخص ) : سومالی، یمن، سودان جنوبی، هائیتی و افغانستان ( پس از سال ۲۰۲۱ ) اغلب به عنوان مثال هایی از دولت های شکست خورده ذکر می شوند.
تفاوت با مفاهیم نزدیک:
� دولت شکننده ( Fragile State ) : حکومتی که کارکردهایش به شدت تضعیف شده اما هنوز کاملاً فرو نپاشیده است.
� دولت ورشکسته ( Collapsed State ) : حالت افراطی تر، که در آن ساختار حکومت تقریباً به طور کامل از بین رفته است ( مانند سومالی در دهه ۱۹۹۰ ) .
پیامدها: دولت های شکست خورده اغلب به کانون بحران های انسانی، پناهندگان، قاچاق مواد مخدر و تروریسم بین المللی تبدیل می شوند و ثبات منطقه ای و جهانی را تهدید می کنند.
نمونه آن سوریه بعد از سقوط بشار اسد است
دولت ناتوان
دولتِ درمانده
حالت خرابی یا از کار افتادگی
failed state ( علوم سیاسی و روابط بین الملل )
واژه مصوب: دولت درمانده
تعریف: دولتی که توانایی انجام وظایف خود را ندارد
واژه مصوب: دولت درمانده
تعریف: دولتی که توانایی انجام وظایف خود را ندارد