enmeshment

یک مفهوم کلیدی در روانشناسی خانواده و خانواده درمانی ساختاری است که توسط سالوادور مینوچین در دهه ۱۹۷۰ میلادی معرفی شد . این اصطلاح به الگوی ناسالم در روابط نزدیک ( معمولاً خانوادگی ) گفته می شود که در آن مرزهای روانی بین افراد آن قدر ضعیف و نامشخص است که افراد حس هویت جداگانه و استقلال عاطفی خود را از دست می دهند .
در یک رابطه درگیر ( enmeshed ) ، به جای اینکه هر فرد من جداگانه ای داشته باشد، یک ما یا توده عاطفی شکل می گیرد که در آن افکار، احساسات، و مسئولیت ها چنان در هم آمیخته می شوند که تشخیص مرز تو و من دشوار یا غیرممکن است .