🔸 معنی دقیق:
اصطلاحی در روان پزشکی و روان شناسی بالینی است که به اختلال یا گسست موقت در کارکردهای معمولاً یکپارچه ی ذهن اشاره دارد؛ یعنی جدا شدن یا قطع ارتباط آگاهی، حافظه، هویت، ادراک یا احساسات از یکدیگر . این واکنش می تواند در پاسخ به استرس شدید یا تروما رخ دهد و طیف وسیعی از علائم را در بر بگیرد: از احساس جدایی از خود یا محیط ( مسخ واقعیت / شخصیت زدایی ) ، فراموشی دوره های زمانی، تا احساس بی حسی عاطفی و گاه تغییر در حس هویت. در برخی منابع، dissociative reaction مترادف با dissociative disorder ( اختلال تجزیه ای ) نیز به کار رفته است . بار معنایی آن بالینی، رسمی و در بافت تروما و استرس شدید منفی است.
... [مشاهده متن کامل]
اصطلاحی در روان پزشکی و روان شناسی بالینی است که به اختلال یا گسست موقت در کارکردهای معمولاً یکپارچه ی ذهن اشاره دارد؛ یعنی جدا شدن یا قطع ارتباط آگاهی، حافظه، هویت، ادراک یا احساسات از یکدیگر . این واکنش می تواند در پاسخ به استرس شدید یا تروما رخ دهد و طیف وسیعی از علائم را در بر بگیرد: از احساس جدایی از خود یا محیط ( مسخ واقعیت / شخصیت زدایی ) ، فراموشی دوره های زمانی، تا احساس بی حسی عاطفی و گاه تغییر در حس هویت. در برخی منابع، dissociative reaction مترادف با dissociative disorder ( اختلال تجزیه ای ) نیز به کار رفته است . بار معنایی آن بالینی، رسمی و در بافت تروما و استرس شدید منفی است.
... [مشاهده متن کامل]