discourse marker

**Discourse marker** واژه یا عبارتی است که در گفتار یا نوشتار برای سازماندهی جریان کلام، نشان دادن ارتباط بین جملات یا بندها، یا هدایت درک شنونده/خواننده به کار می رود، بدون آن که معنای اصلی جمله را تغییر دهد.
... [مشاهده متن کامل]

### ویژگی ها:
- از نظر دستوری مستقل هستند ( به جمله اصلی وابسته نیستند ) .
- معمولاً در ابتدا یا میانه جمله می آیند.
- حذفشان خللی در درستی دستوری یا معنای اصلی جمله ایجاد نمی کند، اما روانی و انسجام کلام را کاهش می دهد.
### مثال های رایج:
- **well** ( برای تردید یا اصلاح حرف قبلی )
*Well, I’m not sure. *
- **so** ( برای نتیجه یا برگشت به موضوع )
*So, what do you think?*
- **however** ( برای تضاد )
*It’s raining. However, we can still go out. *
- **anyway** ( برای تغییر موضوع یا پایان بحث )
*Anyway, let’s move on. *
- **you know** ( برای جلب همدلی یا پر کردن مکث )
- **I mean** ( برای توضیح یا اصلاح )
### کارکردها:
- نشان دادن رابطه منطقی ( علت، نتیجه، تضاد، اضافه کردن ) .
- مدیریت نوبت گیری در گفتگو.
- بیان نگرش گوینده نسبت به مطلب.
- پر کردن مکث و حفظ روانی کلام.
پس **discourse marker** ابزاری است برای انسجام بخشی به گفتمان، بدون تأثیر بر محتوای گزاره ای جمله.

تکیه کلام
Many speakers use "you know" as a discourse marker.
اغلب سخنگوه از "میدونید" به عنوان تکیه کلام استفاده می کنند.

Discourse marker is an expression that make communication flow more smoothly

a word or phrase that organizes spoken language into different parts, for example ‘Well…’ or ‘On the other hand…’

همان
Linking word
هم میگن

کلمات جهت دهنده به جمله

نقش نمای کلامی
نقش نمای کلامی یا نشانگر گفتمان یا عبارت اشاره ای اصطلاحی در زبان شناسی است که به کلمات و گروه هایی اشاره دارد که به تنهایی بدون معنی و فاقد نقش نحوی هستند و نقش شان در جمله معمولاً به صورت رابطی میان قطعات کلامی و نشان دهندهٔ وجود یک رابطهٔ کلامی است. این کلمات معمولاً از نظر نحوی، قید یا حرف ربط هستند. از این نشانگرها در بازشناسی گفتار برای تشخیص مرز میان قطعات کلامی استفاده می شود.
... [مشاهده متن کامل]

مانند well و oh و . . . .

+ عکس و لینک

انگلیسی به انگلیسی

پیشنهاد کاربران