aversion therapy

تخصصی

[روانپزشکی] درمان با ایجاد بیزاری. در این روش، تقویت منفی برای کمک به بیمار در فرونشانی رفتار نامتناسب که میل به ترک آن را دارد، مورد استفاده قرار می گیرد. در مورد استفاده از تقویت منفی دو مساله وجود دارد، یکی تکنیکی و دیگری اخلاقی. مساله تکنیکی این است که تاثیر تقویت منفی بر رفتار معمولاً موقتی است. مساله اخلاقی این است که تقویت منفی مستلزم استفاده از محرک هایی است که ناخوشایند یا اندکی دردناک است و عواملی شبیه آن در موارد دیگر به منظور تنبیه مورد استفاده قرار می گیرد.

پیشنهاد کاربران

🔸 معادل فارسی:
نفرت درمانی؛ درمان بیزاری؛ روش ایجاد نفرت شرطی
🔸 معنی دقیق:
یک روش درمانی است که در آن با ایجاد تداعی ناخوشایند ( مانند شوک الکتریکی، داروی تهوع آور یا تصویر ذهنی آزاردهنده ) همراه با یک رفتار یا محرک خاص ( مانند الکل، سیگار یا یک عادت ) ، سعی می کنند آن رفتار یا محرک را در فرد ایجاد بیزاری کنند. این روش در درمان اعتیاد و برخی اختلالات رفتاری به کار می رفت، اما امروزه به دلیل مسائل اخلاقی و اثربخشی محدود، کمتر استفاده می شود. بار معنایی آن در بافت درمانی، فنی و بحث برانگیز است.
... [مشاهده متن کامل]

🔸 مثال ها:
• Aversion therapy was once used to treat alcoholism.
نفرت درمانی زمانی برای درمان اعتیاد به الکل استفاده می شد.
• The therapist used aversion therapy to help him quit smoking.
درمانگر از نفرت درمانی برای کمک به ترک سیگار او استفاده کرد.

بیزاری درمانی درواقع نوعی شرطی سازی است که در آن با ایجاد ارتباط میان انجام یک رفتار و یک نتیجه ناخوشایند، به فرد برای ترک آن رفتار کمک می کند.
aversion therapy ( روان‏شناسی )
واژه مصوب: بیزاری‏درمانی
تعریف: گونه‏ای رفتاردرمانی که در آن بیمار برای اجتناب از رفتار یا نشانه‏های ناخوشایند ازطریق مرتبط کردن آنها با تجارب دردناک شرطی می‏شود
بیزاری درمانی