attentional blink

محرک اول رخ دهد، دقت آن ضعیف است. یعنی هنگامی که از ناظران خواسته می شود دو هدف بصری ( T1 و T2 ) را که در دنباله ای از حواس پرت کننده ها تعبیه شده اند، شناسایی کنند، وقتی که T2 در فاصله 200 تا 500 میلی ثانیه T1 ظاهر می شود، ناکام می مانند –به این اثر چشمک زدن توجه می گویند. طبق یک نظریه، توجه درست مانند بینایی است. هنگامی که سعی می کنیم دو هدف را همزمان تجسم کنیم، یکی از آنها واضح به نظر می رسد در حالی که دیگری تار می شود. به طور مشابه، هنگامی که افراد به طور همزمان روی دو هدف تمرکز می کنند، تمایل دارند هدف دوم را از دست بدهند. هنگامی که این اهداف با احساسات قوی مرتبط شوند، کاهش چشمک زدن توجه آسان تر می شود.