alboin

سرزمین ایتالیا مسلط بودند. در سال ۵۶۸ آلبوئین Alboin، رئیس قبایل لومبارد، آنان را به سور ایتالیا هدایت کرد و پس از شکست ارتش ژوستی نین اول ( یوستی نیانوس ) ، امپراتور روم شرقی ( بیزانس ) ، حکومت خود را بر شمال ایتالیا، از جمله منطقه کنونی لومباردی، مستقر ساخت. تا سال ۵۸۴ لومباردها شاه نداشتند و رؤسای خود را دوک میخواندند. دوکهای لومبارد کمی بعد تهاجم به جنوب را آغاز کردند و پس از شکست رومی ها در مناطق اشغالی جدید دوک نشینهای خود را تأسیس نمودند. از سال ۷۵۱ میلادی، شهر رم مورد تهدید لومباردها قرار گرفت و لذا کلیسای رم، که دیگر به امپراتوری بیزانس امید نداشت، از شاهان فرانک استمداد جست که سرانجام، در سال ۷۷۴ شارلمانی به حکومت لومباردها پایان داد. دوران سلطه لومباردها بر ایتالیا را دشوار ولی از نظر تاریخی مهم توصیف میکنند؛ زیرا لومباردها به سلطه امپراتوری بیزانس بر ایتالیا پایان دادند و راه را برای اقتدار سیاسی پاپها بر حکمرانان سکولار و غیر روحانی، و هم برای تأسیس امپراتوری مسیحی شارلمانی هموار ساختند.