ز گرد راه برو آ که پیر دست به دیوار به اشک و آه یتیمان دویده بر سر راهت بیا که رمد چشم عاشقان تو ای شاه نمی رمد مگر از توتیای گرد سپاهت جمال چون تو به چشم و نگاه پاک توان دید به روی چون منی الحق دریغ چشم و نگاهت منظور شاعر از این سه بیت چیه؟
زند چشـمک که طالـب دارد ایـن دل نداند مـه،که صاحـب دارد ایـن دل
چرا شاعر میگه من خودم "سیزدهم"؟ سیزده را همه عالم به در آیند از شهر من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم
شوخی که هزاران چو منش بود گرفتار میبینمش امروز گرفتارتر از خویش چندان به گرفتار خود آن شوخ جفا کرد تا گشت گرفتار جفاکارتر از خویش
آزردن او لیک سزاوار نباشد کانشوخ ندید است سزاوارتر از خویش
منظور شهریار از "سروری شدم" تو بیت "سروی شدم به دولت آزادگی که سر با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم" چیه ؟