"تعصیب " در متون حقوق یعنی چی؟

کلمهٔ «تعصیب» به‌صورت رسمی در زبان عربی و فارسیِ حقوقی، واژه‌ای معتبر و شناخته‌شده نیست.

در واقع، این واژه شکل اشتباه یا اشتقاق نادرست از «تعصب» محسوب می‌شود.

در زبان عربی (و به تبع آن در متون حقوقی فقهی):

تعصُّب = اسم مصدر از باب تفعل، به‌معنای گرایش افراطی و غیرمنطقی به یک موضوع یا گروه

متعصّب = کسی که تعصب دارد

تعصیب = واژه‌ای است که گاهی در صرف اشتباه گرفته می‌شود، ولی در قواعد صرفی و نحوی معنا ندارد.

استثناء در یک مورد خاص:

در فقه ارث (الفرائض)، واژه‌ای مشابه به نام عَصَبَه / تعصیب (taʿṣīb) در فقه اهل سنت وجود دارد که به معنی ارث بردن از طریق نَسَب پدری است، نه از طریق فرض شرعی.

مثلاً:

الابن یرث بالتعصیب» یعنی: پسر به‌سبب عصبه بودن ارث می‌برد.

اما این تعصیب از ریشهٔ «عَصَبَ» است و ربطی به تعصّب (bias) ندارد.

این یک اصطلاح فقهی  در بحث ارث است و به معنای زیاد آمدن ترکه می باشد.