معنی رباعی شماره یک خیام

اصولا مکتب  فکری خیام، دم را  غنیمت بشمارست در قالب‌های گوناگون، یا همان carpe diem, ویا cease the day, البته فلسفه اپیکورین، نصفه نیمه هم  همین است ولی محدود در لذت صرف جسمانی. در یونان نیز دیونیسوس، خدای میگساری بود و خوشگذرانی و... 

پایه شعر خیام اینست که فرصت‌ها کوتاهند و زودگذر   پس باید در لحظه زیست و غم فردا را نخورد، درست مثل راهب بودائی که به اندازه امروز می‌خورد و بقیه را می بخشد. 

در این قسمت، شاعر اشاره می‌کند که قبل از اینکه کوزه‌ها (و یا خود ما) به خاک سپرده شوند، باید از زندگی لذت ببریم. این جمله به ناپایداری زندگی و ضرورت بهره‌برداری از لحظات خوش اشاره دارد. در مجموع، این شعر دعوتی است به زندگی در لحظه و لذت بردن از زیبایی‌ها و خوشی‌های زندگی، به ویژه در کنار محبوب.