نشانگر های منطق برای پارسی سره

پاسخ هوش مصنوعی:

درود و سپاس از پرسشِ سنجیده‌ی شما. پاسخ را به دو بخشِ خواسته‌شده، ولی فشرده، تقدیم می‌کنم:

۱. نشانگرهای پارسی برای آن سان‌ها (حالت‌های منطقی)

برای پوششِ این حالت‌ها با واژگانی ساده و پارسی، بهترین راه، کاربردِ همین عبارت‌های خودِ شماست، اما اگر خواهانِ یک دسته‌بندیِ نشانگری هستید:

· A بله، B بله ← نشانگر «هَر دو» (هم‌چون: هر دو درست‌اند)

· A بله، B نَه ← «تنها الف» (یا «الف آری، باء نِه»)

· A نَه، B بله ← «تنها باء»

· دست‌کم یکی از A یا B «بله» باشد ← همان «دست‌کم یکِ» (که خودتان به‌کار بردید، کاملاً پارسی و رساست)

· تنها یکی از A و B «بله» باشد ← «یِک و بس» یا «درست‌یک» (به‌معنایِ دقیقاً یکی)

پیشنهادِ واژه‌سازیِ ساده‌تر: می‌توانید این پنج حالت را به‌ترتیب «هم‌آری» (هردو)، «الف‌آری»، «باء‌آری»، «کم‌آری» (دست‌کم یکی) و «یگانه‌آری» (تنها یکی) بنامید؛ هرچند برای پرهیز از پیچیدگی، همان عبارت‌های نخست روان‌تر است.

---

۲. تمایزِ نشانگرِ شرطی (-->) و نشانگرِ برگُفتی (نتیجه‌گیری)

در میان گزینه‌های شما، کاربردِ پیشنهادی من چنین است:

· «آنگاه» و «در پیامد» 👈 ویژه‌ی نشانگرِ شرطی (-->) هستند.

    (مثال: اگر باران ببارد، آنگاه زمین خیس می‌شود / اگر پ درس بخواند، در پیامد نمره می‌گیرد)

· «پس» و «بنابراین» 👈 ویژه‌ی نشانگرِ برگُفتی (نتیجه‌گیری از مقدماتِ مسلّم) هستند.

    (مثال: همه‌ی انسان‌ها می‌میرند و سقراط انسان است؛ پس سقراط می‌میرد)

· «سپس» و «سرانجام» 👈 این دو را برای منطقِ گزاره‌ای به‌کار نبرید؛ زیرا نشانگرِ ترتیبِ زمانی هستند، نه پیوندِ علّی یا استنتاجی.

اگر تنها به یکی نیاز داشتید، همان تمایزِ کلیدی را به‌خاطر بسپارید: «آنگاه» و «در پیامد» برای اگر-آنگاه‌های شرطی، و «پس» برای نتیجه‌گیریِ یقینی از داده‌ها. پیروز باشید.