کدام شاعر فارسی هیچ‌گاه به ایران امروز سفر نکرد، اما یکی از مشهورترین آثار فارسی را سرود؟

درود🌹🙏

قطعاً علامه اقبال لاهوری هست.

اقبال اغلب اشعار و مطالبش را به فارسی بیان کرده و فقط بخش کمی از آن به اردو هست.

اقبال با اینکه عاشق ایران بود هیچوقت به ایران دعوت نشد ولی در آثارش مرتب از این عشق سروده و حتی در یکی از اشعاری که به اردو سروده و به فارسی برگردان شده گفته من مردی را میبینم که در آینده ایران را مرکز معارف قرار میدهد و تهران نقطه مرکزی ما میشود، ابتدا اقبال عاشق افکار غربی بود، ولی زمانی که در انگلستان درس میخواند، پی به نقشه های استعمار برد و بعد متول شد و شروع به افشاگری این توطئه کرد، یکی از مهمترین خدمات اقبال جلوگیری از جنگی بود که قرار بود بین پاکستان و هند صورت بگیرد که اقبال با افشاگریهایش این دسیسه را خنثی کرد، بعضی اسناد نشان میدهد که اقبال را مسموم کردند که از بین رفت، چیزی که عجیبه این است که اقبال هیچوقت ایران را ندید، ولی تا پایان عمر از عشق ایران سرود و مرتب میگفته من آینده ایران را درخشان میبینم. روحش شاد💐

احتمالا مولاناست😊📚 مولانا یکی از بزرگ‌ترین شاعرای فارسیه و مثنویش جزو معروف‌ترین آثار ادبیات فارسیه✨ جالبه که با وجود این همه تاثیر روی ادبیات فارسی ظاهرا هیچ‌وقت به ایران امروزی سفر نکرد و بیشتر عمرش رو توی قونیه در ترکیهٔ امروزی گذروند🌍🕌

محمد اقبال مشهور به اقبال لاهوری یا علامه  اقبال لاهوری

درود.

 پاسخ میتواند   بیدل دهلوی  باشد، که یکی از بزرگ‌ترین و مشهورترین شاعران سبک هندی است که آثار او در ادبیات فارسی جایگاه بسیار رفیعی دارد. او تمام عمر خود را در هند سپری کرد .

و شاید هم منظور شما نظامی گنجوی بوده باشد؟ ( او در گنجه بوده که زمانی بخشی از ایران بزرگ بود، اما امروزه در جمهوری آذربایجان قرار دارد).

اگر منظور «ایران امروز» (در مرزهای سیاسی کنونی ایران) باشد، یکی از مشهورترین نمونه‌ها مولانا است.

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی در بلخ (امروزه در افغانستان) زاده شد، در کودکی همراه خانواده مهاجرت کرد و بیشتر عمر خود را در قونیه (امروزه در ترکیه) گذراند. بر پایهٔ آنچه از زندگی او می‌دانیم، هرگز به سرزمین‌های واقع در ایران کنونی سفر نکرد؛ با این حال شاهکار عظیم او، مثنوی معنوی، از مشهورترین و تأثیرگذارترین آثار زبان فارسی است.

البته این سؤال تا حدی به تعریف «شاعر فارسی» و «ایران» بستگی دارد. نمونه‌های دیگری نیز هستند که خارج از مرزهای کنونی ایران زیسته‌اند، اما اگر منظور «سرایندهٔ یکی از مشهورترین آثار فارسی» باشد، پاسخ رایج و شناخته‌شده معمولاً مولوی و مثنوی معنوی است.

نکتهٔ جالب اینجاست که بخش بزرگی از میراث کلاسیک فارسی اصلاً در نواحی‌ای پدید آمده که امروز در کشورهای دیگری مانند افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان و ترکیه قرار دارند؛ بنابراین «ادبیات فارسی» از نظر تاریخی بسیار فراتر از مرزهای سیاسی امروز ایران بوده است.