معنی واژه ‌"فرق" در ابیات زیر را بنویسید

سلام و درود بر جناب دکتر عزیز و بزرگوار🙏🌹
تیموس شاه دختری داشت بنام زلیخا که نظامی جان در قسمت یوسف و زلیخا اینگونه توصیفش میکند:
قدش نخلی ز رحمت آفريده
ز بستان لطافت سر كشيده 
ز جوی شهرياری آب خورده
ز سرو جويباری آب برده 
به فرقش موی، دام هوشمندان (فرق سر)
ازو تا مشك، فرق، اما نه چندان (تفاوت)
فراوان موشكافی كرده شانه
نهاده فرق نازك در ميانه (خط فرق سر، تفاوت)
ز فرق او، دو نيمه نافه را دل (فرق سر، تفاوت)
وز او در نافه كار مشك، مشكل 
اما واژه فرق: واژه ای عربی به معنی جدا کردن، شکافتن. وَإِذْ فَرَقْنَا بِکمُ الْبَحْر، دریا را شکافتیم. معنی جدا کردن هم میدهد: وَقُرْآناً فَرَقْنَاهُ. اگر حرف ر را مفتوح کنیم (فَرَق) علاوه بر پراکندگی، ترس هم معنی میدهد، وَلَکنَّهُمْ قَوْمٌ یَفْرَقُونَ، یعنی، ولکن این قوم می‌ترسند (از قدرت اسلام و مسلمین) از همین ریشه فِراق، جدایی. کلام معروف حضرت خضر به موسی علیه‌السلام: هَذَا فِرَاقُ بَیْنِی وَبَیْنِک، یعنی این جدایی بین من و تو است. در ریاضیات بازم از همین ریشه، تَفریق، پراکنده. إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُواْ دِینَهُمْ، و واژه تَفَرُّق، پراکندگی. و فِرقة: گروه. دسته. فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن کلِّ فِرْقَةٍ،
و فَریق: گروهی که از جمعیت دیگر جدا شده باشند. و فِرق: پاره ای از یک چیز کامل. قطعه. فَکانَ کلُّ فِرْقٍ کالطَّوْدِ الْعَظِیمِ، بر وزن فُعلان، حالت فاعلی میگیره: فُرقان: جدا کنندۀ حق از باطل. إَن تَتَّقُواْ اللّهَ یَجْعَل لَّکمْ فُرْقَاناً، و البته هیچ تضادی در میان نیست و واژه فرق جدا شدن رو میرساند، که نظامی دو پهلو از این واژه بهره گرفته، چون ابتدا (به فرقش موی، دام هوشمندان) فرق سر، تارک، میان،  هست که دو زلف را جدا میکند، و در (ازو تا مشك، فرق، اما نه چندان) را برای تفاوت، اختلاف، تمایز، توفیر بکار گرفته، و بعد از این، دو بار باز واژه فرق را تکرار کرده که دوپهلو هست، چون اینجا شاعر واژه را بگونه ای استفاده کرده که با هر دو معنا کاملاً سازگار هست، و لطمه ای به هر دو مفهوم نمیزند، نظامی در صنایع ادبی چیره دست بوده و در اشعار خودش دائماً ندای: هل من مبارز؟ را به رخ میکشد. در ادبیات ما بسیار بجای (سر) هم استفاده میشود، فردوسی نیز به همین معنی استفاده کرده میگه:
چنین داد پاسخ ورا گستهم
که مویی نخواهم ز فرق تو کم 
اینجا سر منظور هست، نه هیچکدام از دیگر معانی. و شاعران بعدی هم تکرار کردند، مثلاً سعدی گفته: 
مر سرو را قبا نشنیدم کمر که بست
بر فرق آفتاب ندیدم کلاه را
زبان پارسی بعد از گذراندن دوره های متعدد اکنون به سطحی رسیده که شیرین ترین کلام، و در عین حال آنقدر غنی شده که هر واژه فقط با توجه به معانی جمله مفهوم حقیقی خود را آشکار میکند.