مصرع اول بیت زیر را بنویسید

درود فراوان🙏
گزینه سوم، پادشاهی بهرام گور و... 
مکن سستی از آمدن هیچ رای 
چو خواهی که برگردی ایدر مپای 
چو نامه بیامد به بهرام گور 
به دلش اندر افتاد زان نامه شور 
نویسنده بر خواند و پاسخ نوشت 
به پالیز کین بر درختی بکشت 
سر نامه گفت آنچ گفتی رسید 
دو چشم تو جز کشور چین ندید 
به عنوان بر از پادشاه جهان 
نوشتی سرافراز و تاج مهان 
جز آن بد که گفتی سراسر سخن 
بزرگی نو را نخواهم کهن 
شهنشاه بهرام گورست و بس 
چنو در زمانه ندانیم کس 
به مردی و دانش به فر و نژاد 
چنو پادشا کس ندارد به یاد 
جهاندار پیروزگر خواندش 
ز شاهان سرافرازتر خواندش 
دگر آنک گفتی که من کرده ام 
به هندوستان رنجها برده ام 
همان اختر شاه بهرام بود 
که با فر و اورند و بانام بود 
هنر نیز ز ایرانیانست و بس 
ندارند کرگ ژیان را به کس 
سر کلاس درس، دوستی داشتیم مرتب در حضور استاد تکرار میکرد (هنر نیز ز ایرانیانست و بس) و آهسته میگفت (بست بافوری) شاگردان همه می‌خندیدند و استاد حواسش نبود که این حضرات دستش انداخته اند، بنده خدا مرتب با سادگی تکرار میکرد (بله، بله، هنر نیز ز ایرانیانست و بس) و علت این خنده و شیطنت را متوجه نمیشد، خلاصه تجدید خاطره شد. 
در اینجا چند کلمه رو اضافه کنم، در این شعر: 
کرگ: مخفف کرگدن است.
ژیان: خشمگین.
اَورَند: فر و شکوه و عظمت، و اسم پسرانه است.
بانام: نامدار 
چنو: مخفف چون او 
ایدر: اینجا 
این چند کلمه رو سر دستی معنا کردم چون با توجه به معنی شعر لذت بخش میشه، سربلند و مانا باشید 🌹