تاریخ ایران باستان

سلام
در کتاب زرسالاران یهودی بصورت کامل توضیح داده که یهودیان در تاریخ علاقه خاصی به این کار داشته اند، شاید بخاطر اینکه دزد را بخاطر کار ناپسندش چند سال بعنوان برده میگرفتند و گویا این باعث شد که به دهانشان مزه کند😀
ایرانیان هیچگاه علاقه ای به این کار نداشتند.
اسلام هم خیلی تلاش کرد با این کار مبارزه کند و حتی حق و حقوقی را برای برده ها قائل شد.
اغلب شاهان ایران مخالف نظام برده داری بودند.  
در پنج قرن گذشته هم یهودیان بریتانیا همچنان علاقه شدیدی به تجارت برده نشان دادند تا جایی که در سال ۱۲۶۵، ناصرالدین شاه حمل بردگان سیاهپوست را از طریق دریا به ایران ممنوع کرد. در ۱۲۶۸، ایران و انگلیس پیمانی امضا کردند که به موجب آن کشتیهای انگلیسی مجاز بودند کشتیهای ایرانی را برای یافتن برده بازرسی کنند. در اواخر دوره قاجار و اوایل دوران پهلوی، حرکت‌هایی به‌منظور پایان دادن به برده‌داری آغاز شد. یهودیان در مناطقی از  آفریقا و حبشه و غیره، افراد بیچاره ای را دزدیده و بعنوان برده در سرزمینی دیگر می‌فروختند. در قرآن هم اشاره به این قضیه شده که (در حالی زندگی می‌کردید که میترسیدید شما را بربایند) اینا همان یهودیان خیبر و بنی قریظه و غیره.. بودند که ول کن این تجارت نبودند.

مثلاً سلمان فارسی را دزدیدند و بعنوان برده فروختند، یا فضه ی مصری را دزدیدند و در مدینه فروختند، یا پدر عمار یاسر را هم همچنین. آبراهام لینکن را هم بخاطر اینکه نظام برده داری را ممنوع کرد، ترور کردند چون نان آنها را آجر کرده بود. 

 اگر چه مورخان ریشه‌ی برده‌داری در ایران را در دوره‌ی هخامنشیان و ساسانیان شناسایی کرده‌اند، یعنی در آنزمان که مربوط به ۲۶۰۰ سال قبل است، اما در کتاب زرسالاران یهودیان رو به دو گروه تقسیم کرده که یهودیان پارسی علاقه به این نظام برده داری را به شکل محدود داشتند، چون فرهنگ ایرانی این را نمی پسندید. امیدوارم دیگر دوستان هم نظراتشان را بفرمایند تا ما هم استفاده کنیم.
مانا باشید🌺🙏