فرق ' متوجه شدن' ، 'دانستن'،'فهمیدن' چیست؟

۱. توجه   attention ، در حقیقت نوک تیز آگاهی است . بر روی هر موضوعی که توجه برود ، از آن  موضوع آگاهی پدیدار می شود.

در حالت محاوره و گفتگو ، توجه به پنج حس مربوط است : 

صدا رو متوجه شدی ؟ 

مزه رو متوجه شدی ؟ 

اما "حرف رو متوجه شدی ؟" ، نادرست است .سخن ، حرف ، فکر دیگری ، را یا می دانیم یا می فهمیم . 

بجای  اینکه به کسی بگوئیم " نمی فهمی "  ، 

می توان از " مطلب رو نگرفتی " استفاده نمود . 

۲. دانستن ، مربوط به یاد گیری و به یادآوردن است . علم ، آموزش ، هنر ، ورزش و ... اینها یادگرفتنی و دانش و دانستنی است . پس" نمی دانی" ، یعنی در قبل یاد نگرفته ای یا یادت رفته است . 

۳. فهمیدن ،  ارتباط چیزها را تشخیص دادن. فهمیدن ، در جایگاه  برتر از دانستن قرار می گیرد . دانستن می تواند به فهمیدن کمک کند و یا فهمیدن ، جدای از دانستن ، پدیدار شود . 

حتی یک دانشمند ، میشود که نفهمد . 

او تنها باری از دانش را با خود حمل می کند .

حتی ، احساسات ، هم دانستنی و هم فهمیدنی است . 

رهبران ، آدمهای خلاق ، و ... هر کسی که پیوند بین موضوعات را کشف و پیدا کند ، یعنی می فهمد . 

کسی که تنها به احساسات گذشته و علم گدَشته و باور گذشته خود بچسبد و تعصب داشته باشد ، در واقع "نفهم " است . 

کسی که یاد بگیرد و به یاد بسپارد ،  باهوش هست  ولی لزوما دلیل ندارد بفهمد.

۴. یاد گرفتن ، می تواند به فهمیدن کمک کند ولی کافی نیست . 

۵. شعور ، در سطح برتر فهمیدن قرار می گیرد . شاید بتوان گفت که  زمانیکه فهمیدن از چیزها ، رشد کند و بیشمار فهمیدن پدیدار گردد ، به شعور خواهیم رسید . 

آدم باشعور ، یعنی همه چیز را می فهمد ،و دلیلی برای دانستن چیزها از قبل هم ندارد .

در لحظه و در یک آن ، موضوع ، مطلب ، فکر، احساس  را می فهمد . 

۶. فهمیدن ، به شناخت و معرفت کمک می کند و شناخت و معرفت ، به فهمِ جدید منجر می شود . 

اینکه چرا آدم ها از کلمه " نمی فهمی " ، عصبانی میشوند ، بخاطر این هست که چون توان و قدرت فهمیدن ندارند . 

هر چقدر  ذهن شخص ، منعطف ، باز ، پذیرا ، تسلیم ، صبور  و روان باشد ، و همچنین هر قدر آگاهی در ذهن گسترده تر باشد ، فهمیدن روی خواهد داد .