با این حجم از تهاجم زبانی-فرهنگی به ایران چه باید بکنیم؟ چرا هیچکس اهمیتی نمیده؟
با درود، من زبان و ادبیات انگلیسی خوندم در دانشگاه. به یاد ندارم حتی یک بار با همکلاسی ها و دوستان در خارج از کلاس، در گپ های دوستانه و… اصلا واژه ای انگلیسی رو به کار برده باشیم(مگر در مواردی که در جامعه جا افتاده و برابر فارسی درستی نداره). اما در جامعه کسانی که فرق he و she و have و has رو نمیدونن، مدام از واژه های انگلیسی بی مورد در گفتگوها استفاده میکنن.
ما که درسش رو خوندیم، از نوجوانی انگلیسی کار کردیم و مدام درحال خواندن وشنیدنش هستیم باز چنین کاری رو انجام نمیدیم!!
اما حالا کل کشور رو که نگاه میکنی، از نام انگلیسی برندهای ایرانی(!!!!) که حالا مثل قارچ پر شدن و درحال رشد هستن گرفته تا تبلیغات مجازی، تلوزیونی، بنرها، تبلیغات محیطی شهری و… به شکل وحشتناکی داره واژه های انگلیسی و نمودهای فرهنگی خارجی و… استفاده میشه و هیچکس هیچ برخورد یا انتقادی نمیکنه!
در گفتگو های میان مردم، واژه هایی از زبان انگلیسی به کار میره که در فارسی از پیش، شکل زیباترش رو داشتیم و به کار میبردیم و حالا با خواست و اراده خود مردم و جامعه داره کنار گذاشته میشه!
نمونه رفتارها، جشن ها، سبک زندگی، حتی طرز فکر و اندیشه(!!) با ریشه و بنیاد خارجی (که الگوبرداری ها هم به شکل عجیبی فقط خلاصه شده در کشورهای غربی مثل آمریکا، کانادا)، روز به روز بیشتر میشه!
چه باید کرد؟ چرا هیچکسی به این زنگ خطر زبانی-فرهنگی و اجتماعی اهمیت نمیده؟ چرا خود مردم تلاشی نمیکن؟
غیر از اینه که صدها سال پیش بزرگانی مثل فردوسی سال ها رنج کشیدن تا زبان فارسی رو دوباره زنده کنن؟ و با همه این تلاش ها، ما همچنان به دلیل تسلط زیادی که زبان بیگانه ی عربی بر ما داشت، نتونستیم خیلی از واژه های عربی رو از زبانمون خارج کنیم.
و آیا غیر از اینه که زبان ملی به نوعی نخستین سپر هویت ملی یک کشور ، اگر نابود بشه و دستخوش دگرگونی های سنگین قرار بگیره، هویت یک ملت دچار به هم ریختگی و در نهایت فروپاشی میشه؟ چرا الان به شکل خودآگانه کمر همت به نابودی زبان و فرهنگ خودمون بستیم و هیچکس هم هیچ کاری نمیکنه؟!
https://abadis. ir/bepors/question/33209/#ans - 304798
١٥ پاسخ
سلام مجدد بر شما محمد عزیز
ابتدا این نکته رو بعنوان مقدمه بگم، فرهنگ غربی بد مطلق نیست، دوستش دارم، به شرطی که فرهنگ اصیل ملی خودمون رو هم حفظ کنیم، هر دو با هم باشند، این خوبه و باعث غنای فرهنگها میشه، صد البته بشرطی که حتماً و باید، اولویت به زبان مادری و ملی خودمون داده بشه. دنیای امروز عصر تعاملات فرهنگها و دست آوردهایت.
آفرین بر شما، بله درسته بحران هویتی و فرهنگی نه در ایران، بلکه در تمام دنیا آشکار هست. علم و معنویت کمرنگ و زرق و برق گرایی شایع هست.
افراد باسواد و فرهیخته این ضعف رو بیشتر حس میکنند و کمتر دچار میشوند و متاسفانه این حقیقت داره که ۸۰٪ مردم تقلید رو انتخاب میکنند، حالا اگر اکثریت جامعه سنت غلطی رو پیروی کنند، اینا هم تقلیدی هجوم میارن طرفش، یعنی رفتارشون اختیاری هست، ولی آگاهانه نیست.
شما که با زبان انگلیسی آشنایی زیادی دارید کمتر به این آسیب گرفتار میشید، میدونید چرا؟ چون شما بیشتر از مابقی زیبایی و شیرینی این زبان فارسی رو لمس میکنید، طعم خویش رو حس میکنید، حتی براتون چیستان میشه، که چرا این بلا رو سر زبان و فرهنگ خودمون میاریم؟
این مشکل دو تا راه حل و علاج همزمان داره، اولی دست دولت هست، اینکه مسئولین چنین دغدغه ای داشته باشند و بستر سازی کنند که رسانه ملی همراه سازمانها و نهادهای فرهنگی آستین بالا بزنند.
دومی دست خودمون هست که کمی آگاهانه تر برخورد کنیم و دلسوزانه هر چند قدمی کوچک برای این زبان گران بها و کهن برداریم.
باور کن اگر به دولت این را پیشنهاد کنی جواب میده: برو بابا ما هزار جور مشکلات بزرگ داریم.
اگر همین رو به توده مردم بگی میگن: دلت خوشه؟ برو بابا من بیکارم نون ندارم بخورم تو گیر دادی به این کلمات؟
ولی با این حال، ما وظیفه خودمون میدونیم تلاش کنیم تا هر چند کم، ولی در حد توان رسالت خودمون بدونیم و تلاشمون رو بکنیم.
سپاس از شما که این پرسمان رو گذاشتید، چون باعث میشه گوشه ذهنمون باشه، و کمی بهش فکر کنیم.
دوستتون دارم و آرزو میکنم با همدیگه فردای بهتر بسازیم🙏💝
با درود، بله فرهنگ غربی مطلق بد نیست، هیچوقت منکر این نبودم. ویژگی های خوب در همه فرهنگ ها وجود داره و همه میتونیم از هم یاد بگیریم برای بهتر شدن جامعه خودمون. اما در جهان کنونی چنین رویکرد چندجانبه ای نیست و فقط یک سویه است و بدتر اینکه ویژگی های منفی تمدن غرب بیشتر از مثبتش که میتونه عامل پیشرفت باشه در جامعه اتفاق میفته. شاید من از عامه مردم انتظار زیادی دارم که آگاه باشن از این خطر…
درهرحال سپاسگزارم از شما و دوستانی که دیدگاه خودتون رو بیان کردید و امیدوارم که آینده ایران شکوهمند باشه🌺
سوال شما یک چیز هست ، توضیحِ سوال شما ، چیزِ دیگریست .
سر خظ سوال شما در مورد هجوم زبان هست ، که پاسخهای درستی گذاشتن .
توضیح سوال شما این هست که با اینکه شما خودت استاد زبان هستی با دوستانتان ، در زمان معاشرت بین خودتان استفاده نمی کنید یا دلیلی ندارد در جشنها و نامگذاری ها و ... از این زبان ها استفاده شود !!؟؟
منظور شما این است که :چون هیچ زور و فشاری نیست چرا خود اشخاص گرایش به این سمت دارند ؟!
و در آخر سوال کردید :
" چرا الان به شکل خودآگانه کمر همت به نابودی زبان و فرهنگ خودمون بستیم و هیچکس هم هیچ کاری نمیکنه؟!"
نخست اینکه عزیز جان ،' خودآگاهانه' اشتباه هست ، کلمه ' خودخواسته ' می بایست بکار می بردید .
خود آگاهانه یعنی شخص آگاه هست که داره چکار می کنه . ولی این کسانیکه مورد سوال شما هستن ، از خودشون و رفتارشون و بیان شون ، هشیار و آگاه نیستند .فقط میخوان که اینطوری نشون بدن .
کسی که حکمت ، عرفان ، شعر و هنر و موسیقی ، انواع ساز ایرانی ، سنت های ایرانی ، ضرب المثل ، غذاها ، طبیعت و ... رو نتونه باهاشون ارتباط برقرار کنه و در ژن و دی ان ای شخص تعریف نشده باشه ، و اصالت و جوهره ایرانی بودن درونش نباشه ، به راحتی جذب زبان ، غذا ، فرهنگ و ... بیگانه می شه .
حالا شما حساب کن از زمان تهاجم اعراب ، مغولها ، ترک ها ، روس ها چقدر ژن ایرانی دستکاری شده و با انواع نژادها آمیخته شده .
یک دلیل دیگه این هست که آدمها دوست دارن به هر شکلی نشون بدن که با یک عده متفاوتن و شبیه یک عده دیگه هستن .
حالا ادا و شکلک در می یارن .با انواع زبان و لباس و آرایش و مدل مو و ...
باز برمی گرده به اصالت شخص و تربیت خانواده و در چه خانواده ای بزرگ شده باشه .
بهرحال ، شما بدون که در شما اصالت هست و دوست و همراه اصیل مثل خودت پیدا کن . یک گروه کوچک و خانواده کوچک برای خودت تشکیل بده . و بدون که اون غیر اصیل ها ، خارج از کنترل و خواست تو هستن .
اگر الان در هر گوشه ای از دنیا ، عده ای مدعی نژاد خاص ، اصالت خاص ، فرهنگ خاص ، زبان خاص بشن ، سریعا بهشون برچسب نژادپرستی میزنن .
در ایران که دیدی ؟ تا صحبت ملی گرائی شد ، گفتن ملی گرها ، نژاد پرستن!!
این دروع بزرگی هست که سیستم دموکراسی و آزادی بیان ، وارد دنیا کرده تا زبان ها ، قومیت ها ، نژادها و سنت های مردم رو از بین ببره . دموکراسی برعکس این رو میگن که هر دین و زبان و... آزاد هست ، هر کی آزاد هست و ... مزخرف و دروغ های دیگر .
ولی عملا تمام زبان دنیا ، سیستم تغذیه ، لباس پوشیدن ، لوازم آرایش و مد ها و ... همه دست خودشون هست . یعنی زندگی اقوام و شهرها و زبان ها که کوچک هستن و اقتصاد ضعیفی دارن رو سخت می کنن ،
شرکتها و پول ها و اقتصادهای بزرگ دست خودشون هست
حالا اون اقوام و فرهنگ و زبان و سنت های کوچک ، مجبور به ادغام در سیستم کاپیتالیسم میشن . ولی به دروغ میگن " تو آزادی ، هرجور میخوای فکر کن ، هر دین یا بدون دین باش و ... "
ولی خودشون جهت میدن . نتیجه میشه ؛ زبان انگلیسی دنیا رو گرفته ، موبایل ، دروس دانشگاهی ، علم ماشینی ، غذاهای تراریخته و فست فود ، انواع شیرینی و سس و ....
پس در این دنیای وارونه ، تو که می فهمی ، راه خودت رو برو . اگر گذاشتن و تونستی اصالت و زبان و فرهنگ و شعر و موسیقی خودت رو حفظ کنی و درونش قدرت گرفتی ، اونوقت میفهمی که چه کسی اون ریشه و اصالت درونش هست و آمادگیش رو داره ، و براش وقت و هزینه می زاری . وگرنه در این سیستم دروغین پر زرق و برق ، غرب
ول معطلی عزیز جان . با این حرفها و کامنت ها ، خوابالوها بیدار نمی شن .
توضیح پرسشم برای این بود که بگم اگر هم دلیلی برای استفاده از زبان خارجی باشه، قطعا اونی که درسش رو خونده بهتر متوجه میشه و یا چون بیشتر در معرضش هست، بیشتر ممکنه درگیر استفاده از اون زبان بشه، اما واقعا هیچ دلیلی نداره و خیلی وقتها من اصلا خندم میگیره از این شیوه گفتگوی مردم. من هم نسل z هستم، سن بالایی ندارم که تضاد نسلی وجود داشته باشه. هم نسل های من به شکل افراطی بدون آگاهی از نتیجه، سراشیبی سقوط فرهنگی رو دارن طی میکنن.
سلام
دست گذاشتی روی نکته با ارزشی که اهمیتش زیاده و کلیدی هم هست
همین اول کار یه براوووووو تقدیم به شما
حالا این یه شوخی بود
ولی با عرض پوزش که برای بسیاری اینجوری جا افتاده که استفاده از کلمات غربی خیلی شیک و لاکچری هست، یه جورایی با کلاس میدونند، بخاطر همین با حرص زیادی این کلمات رو تقلید میکنند، در درجه بعدی رسانه ها هستند که خرا ب تر میکنند، شما همین تلوزیون رو با دقت نگاه کن ببین چه سوتی هایی میده، البته اینم بگم، اگر کلمات غیر فارسی در حد کم استفاده بشه، مانند نمک، دلچسب هم میشه، در شاهنامه فردوسی هم کلمات غیر فارسی (مانند عربی) به مقدار کم به کار رفته که زیباست، ولی الان انگار مسابقه گذاشتن،
به شتر گفتند چرا گردنت کجه؟ پرسید کجام راسته؟
تنها کاری که میتونیم بکنیم این هست که
هر کدوم در حد توان خودمون تلاش کنیم که قدم کوچکی برداریم
آب دریا را اگر نتوان کشید....؟ مانا باشید و تندرست🙏
موافقم که باید در حد توان تلاش کنیم؛ ولی شخصا نگرانی بزرگی دارم از اثر نکردن این تلاش ها در سیل خروشانی که با شتاب زیاد به ما هجوم آورده و تعجبی از بی تفاوتی مردم. خیلی ها پیشرفت رو در تقلید بی چون و چرا میبین و از خودشون چرایی پیشرفت تمدن های دیگر رو نمیپرسن و بومی سازی فناوری ها و یا تغییرات اجتماعی لازم که عامل اصلی پیشرفت تمدن های غیر هست رو در اولویت های آخر قرار میدن! این باعث میشه ما ( بیشتر خاورمیانه ) همیشه مصرف کننده ی هرچیزی باشیم که به خوردمون میدن و مثل توپ به هر سویی غل میخوریم…
بله درسته
عامه مردم تحصیلات دانشگاهی شما و قشر فرهیخته رو ندارند و البته گناهکار نیستند، در صد زیادی از این مشکل با آگاه سازی حل میشه، همین که به عنوان دغدغه مطرح میکنید خیلی موثری هست بشرطی که مستمر باشه چون فرهنگ سازی زمان بر هست، مطمئن باشید همین مطرح کردن، در این موج خروشان اثر زیادی داره، اینکه افراد این را در گوشه ذهن خودشون داشته باشند که این آسیب هست نه لاکچری. خوشحال شدم وقتی پرسمان شما رو دیدم و امیدوارم تداوم داشته باشه.
اگر ذهن و منطق سوگیرانه داشته باشید دیدگاه من ممکن است برایتان آزاردهنده یا غیر قابل قبول به نظر برسد. اما نظر من صریح است. ما اگر قبول داشته باشیم که در موضوعی ضعف یا مشکلی داریم، پذیرفتن، درست کردن یا رفع آن برایمان آسانتر خواهد بود. در زیر فکتهای تاریخی از تعاملات زبانی و فرهنگی حوزه تمدنی ایران باستان را میآورم، موقع خواندن آن، لطفاً حواستان متوجه حسی که خواهید داشت، باشد. زیرا فکتی را مرتبط با آن عنوان خواهم نمود :
در زمان هخامنشیان، کوروش و داریوش، زبان پارسی باستان را به عنوان زبان اداری به ساتراپیهای گسترده از مصر تا هند تحمیل کردند، اما زبانهای محلی را حفظ کردند. در نتیجه زبان پارسی باورهای عقیدتی زرتشتی را به یونانیها و بابلیها منتقل کرد. و آنها هویت محلی خود را برای بقا بصورت هوشمندانهای تطبیق دادند با وجود اینکه اقوام مغلوبی بودند.
در زمان ساسانیان اردشیر و شاپور زبان پهلوی را به ارامنه و گرجیها تحمیل کردند و مسیحیت را با زرتشتی گری درآمیختند. ارمنیها الفبای خود را ساختند، اما واژههای غالب پارسی پهلوی را از فرهنگ غالب ایرانی بدون سرکوب جذب کردند. الان با وجود اینکه آنها زبان و هویت خود را دارند ولی از لحاظ فرهنگی ما و آنها اشتراکات بیشماری داریم با وجود زبان و باور دیگری که دارند، ما وقتی به عنوان توریست پا به کشور آنها میگذاریم، خودمان را در بین آنها غریبه احساس نمیکنیم.
اعراب با فتح ایران، باور و زبان عربیشان را (بسته به سوگیری شما دارد که بگوییم) تحمیل کردند یا ایرانیان با آغوش باز پذیرا شدند. نتیجه چه بود؟ پارسها الفبای عربی یا پارسی را گرفتند یا ساختند، واژههای پارسی را به عربی بردند، زبان نوین فارسی را با ۵۰٪ واژه عربی، زنده کردند که در این میان فردوسی فقط نماد بود، مردم عادی با تجارت و شعر تطبیق دادند و هویت ایرانی بقا یافت، چون مردم عادی نه نخبگان، زبان عربی را در هویت خود هضم کردند و نه تسلیم شدند!
امپراتوریهای ترک غزنوی و سلجوقی و خوارزمشاهی قبل از حمله مغول به جغرافیای تمدنی ایران، صاحب ایران بودند و بر آن حکم می راندند. اما غازانخان پارسی را زبان حکومتی کرد، پارسی بسیاری واژههای ترکی عاریه گرفته و فارسی داد ولی زبان پارسی نفوذ کرده و زبان دیوانی هند و عثمانی شد.
فکتهای تاریخی یاد شده چه بخواهیم یا نه، اتفاق افتادهاند. الان کدامیک از ایرانیان، ارامنه، گرجیها، ترکان، یونانیان و بقیه بیهویت هستند؟ اگر غلبه فرهنگ و زبانمان به ما فخر و غرور دهد یا مغلوبیت آن، افسوسمان را برانگیزد، نمیخواهم واژه تندی بکار برم و امیدوارم به کسی برنخورد، متاسفانه ما شخص غیر واقعبین و خود برتر پنداری هستیم!
زبانها، فرهنگها، حکومتها درست همانند ارگانیسمهای فرگشتی عمل میکنند. یعنی غالبها تحمیل میکنند (قدرت نظامی، فرهنگی، اقتصادی، تکنولوژیکی) و مغلوبها برای بقای اجتماعی، تطبیق مییابند. زبان فارسی مثل هزاران زبان زنده دیگر با عربی، ترکی، انگلیسی آمیخته، اما هویت خود را دارد. چون مردم (نه فقط نخبگان) آن را «زنده» نگه داشتهاند.
نفوذ انگلیسی بر فارسی یا هر زبان دیگری، نه زنگ خطر، بلکه نشانه طبیعی یک زبان زنده است که زیر فشار جهانی سازی، رسانهها، اقتصاد و فرهنگ غالب ولی مقبول از دید مردم عادی، دارد خم میشود تا برای بقا تطبیق یابد. زبانها هم مثل هر ارگانیسم فرگشتی، قربانی قدرت برنده میشوند. مثل زبان عربی که قرنها پیش با اسلام و تجارت غالب شد و فردوسیها هم (علیرغم باور برخی) نتوانستند آن را کامل بیرون برانند. چون مردم عادی، زبان را با نیازهای روزمره شأن میسازند و زنده و کاربردی برای خود نگه میدارند، نه نحبگان. کاری به غلط و درست بودنش ندارم، این تقلید از «مدلهای موفق» مثلاً غرب به عنوان نماد پیشرفت، یک غریزه بقا هست. انسانها به سیگنالهای مقبولیت و جذابیت اجتماعی کشیده میشوند، نه به هویت انتزاعی! در فرهنگی که واژه دهاتی تحقیر تلقی شود، طبقه متوسط شهری انگلیسی را «مدرن» دیده و استفاده از واژههای آن را برای تمایز طبقاتی خواهد جست. در حالیکه روستاییان و سنتیها هنوز فارسی را خالص نگه میدارند. با وجود اینکه زبان جزئی از هزاران اجزای هویت است، تاریخ نشان میدهد هویت ملی بدون زبان نابود نمیشود! زیرا زبان اسباب ارتباط و تفکر انسانها هست نه اساس هویت. فرانسویها و انگلیسیها با هزاران وامواژه از یکدیگر، هنوز انگلیسی و فرانسویاند. هندیها با زبان رسمی عاریهای تحمیلی انگلیسی، صدها زبان محلی دارند و هنوز هویتشان هندی است!
دیگر سخن اینکه ریشه مشکل جای دیگریست و این مدیا گنجایش ادامه سخن را نداشته و خارج از حوصله افراد. است. عدم فروپاشی زبانی و هویتی، اقتصاد، سیاست، فرهنگ، علم و تکنولوژی و تمدن قدرتمند و منعطف و غنی و پیشرفته و مطلوب و مقبول سایر انسانها را میطلبد. با زور و اجبار در زبان و فرهنگ، اعتبار و هویتی حاصل نمیشود. زبان زنده با جذابیت بقا مییابد نه با نوستالژی یا خصومت. تمدن ضعیف هم هویت شکننده میسازد. حال برای ساخت و تعالی کدام باید بکوشیم؟
پاسختون فوق العاده بود
منطقی و کامل
ما در عصر ارتباطات با شتابی بیشتر از زمان لازم برای سنجش درست و نادرست، با بهم ریختگی فرهنگی و اجتماعی و روانی انسان مدرن به شکل گسترده رو برو هستیم. تمدن ها وقتی تلاشی برای حفظ ریشه ها نکنن، با تهاجم «غالب» ، دچار بحران هویتی میشن. مصر با تاریخ و تمدن کهن، با از بین رفتن کامل زبان بومی و پذیرش مطلق زبان عربی، جزوی از کشورهای «عربی» شد! درحالی که ریشه های فرهنگی و هویتی این کشور متفاوت با این تقسیم بندیه! چون سپر زبانی مصر شکسته و ویران شد و هویت مصری دچار بحران و سرخوردگی
باز می گویم زبان تنها عامل هویت ساز نیست. دقیقا مصر گویای این واقعیت است؛ با اینکه زبان قبطی جای خود را به عربی داد، امروزه ۱۰۰ میلیون مصری، هویت اصلی خود را مصری می دانند، نه عرب. آنان با احیای نمادهای فراعنه و تاریخ کهنشان، غرور ملی خود را از آنجا می گیرند، نه از زبان عربی. این مسئله در مورد ایرلندی ها و یونانی ها نیز صادق است.
آیا می شود ادعا کرد که اگر یک ایرانی امروز به زبان های باستانی مانند اکدی، عیلامی، سغدی یا مادی سخن نگوید، بی هویت است؟! مگر همه نیاکان ما تنها به فارسی سخن می گفتند؟
با درود، بله، تنها عامل هویت ساز نیست اما سپر مهم هویتی برای نفوذ به یک تمدن است. ما میخواهیم به بیماری مبتلا نشیم که بعد مجبور به درمان بشیم، بلکه از پیش با درس گرفتن از تاریخ، از بیماری پیشگیری کنیم. بازگشت ذهنیت مصری ها به ریشه های باستانی خودشون در دوران کنونی نشانه ی همین هویت جویی در دورانیه که بحران هویتی در همه جا حس میشه. زبان فارسی در طول زمان با هنر، فرهنگ، ادبیات و ساختار زندگی هویت ایرانی عجین شده، قطعا با زبان های باستانی پراکنده که مراحل نخست تببین خودشون رو میگذراندند متفاوته…
فکر نکنم این موضوع مختص به ایران باشه. با گسترش اینترنت و شبکههای اجتماعی فرهنگهای مختلف دنیا به هم نزدیکتر شدن و خب زبان انگلیسی و فرهنگ غربی که بطور کلی در دنیا غالب هست بیشتر مورد توجه قرار گرفته.
بنظر من این موضوع به تنهایی مشکلی ایجاد نمیکنه و باید در عین تعامل با دنیا و بهروز بودن، فرهنگ و زبان ایرانی هم مورد توجه قرار بگیره. چون در این سالهای اخیر نتیجه ممنوع کردن و محدود کردن رو دیدیم و قطعا نتیجهای نخواهد داشت.
ممنوعیت بیشتر اشتیاق میاره
خدا به آدم گفت این درخت ممنوعه
همه میوه ها رو ول کرد رفت سراغش ببینه چیه، حالا اگه در مورد این درخت هیچی بهش نمیگفت، تا آخر عمرش بهش کاری نداشت.
بله دقیقا
بنظر من مشکل ما اینه که فکر میکنیم باید بین دو تا چیز حتما یکی رو انتخاب کنیم. در صورتی که میتونیم هر دو رو در کنار هم داشته باشیم
درسته، اما بحران های فرهنگی و هویتی انسان مدرن رو به روشنی میشه دید. سنجش خوب و بد و پذیرش یا رد آگاهانه اهمیت داره و نه تقلید که جامعه امروز بهش دچار شده. به جرئت میگم بیشتر کسانی که شیوه گفتار و رفتارشون به این شکله، کمترین میزان سواد در زبان انگلیسی رو دارن! حالا آیا میشه این رو یک کنش آگاهانه و منطقی به حساب آورد؟ رفتار مردم با زبان انگلیسی و فرهنگ غربی نوعی کلاس گذاشتنه، مثلا بهتر و شیک تر بودن از بقیه. ضمن اینکه با دست خودمون، زیبایی های فرهنگی و زبانی ما به نیستی و فراموشی میره…
داستان ، خیلی عمیق و ریشه ای هست .
آفرین بر شما که فهمیدی . شما در حد توان خودت ، تلاش کن و اطرافیانت رو با خودت همراه کن .
در جریانات مجازی هم ، ریشه فرهنگ و زبان ایران رو برجسته و پررنگ کن . اما غصه نخور و دچار غم و ناامیدی نشو . اصالت و ریشه خودت رو بتونی در این هجوم آفت ها حفظ کنی ، صد آفرین داری .