اون قدر ز چرخ گردون و قدر بیزارم

درود و سپاس، مصرعی از نوشته های من بود، نه از حافظ، رودک منطقه ای ست که یک کوه در آنجا فرو ریخت، 

جناب الهیاری گرامی! دو کلمه،معنای متفاوتی دارند بزرگوار

آن قدر ز چرخ گردون و قدر بیزارم/

کوه دل خاکی ز غم بر تنِ رودک کند/

شب و روزم دگر آن آه به صد ناله نهان/

مرغ شب هم ز نوایم دلش ابرک کند/

آن که بر اوج فلک، دیده ز پریان پنهان/

رخ فریدونِ تو پیدا به پرانک کند/ 

درود

   شاید این باشد:

    یعنی  همان احساس عمیق یأس و طغیان باشد؛ طغیانی که در عین حال، با ظرافت و زیبایی بیان شده. حافظ در این بیت، درد خود را نه با فریاد، بلکه با سکوت و کنایه بیان می‌کند.

از قضا و قدر بی زارم ، کلمه قضا