به دست کرم آب دریا ببرد/ به رفعت محل ثریا ببرد

باسلام

یعنی كرمش تا اندازه‌اى بود كه دريا پيشش آبرویی نداشت و پايه و مقامش آنقدر بلند بود كه از محل ستاره پروين درميگذشت. دريا از جهت آنكه محل صيد درّ و مرواريد است، در سخا و كرم، كريمان را به آن تشبيه ميكنند.