در بیت "ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان، مضطرب‌حال مگردان، من سرگردان را"

در بیت

 "ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان، مضطرب‌حال مگردان، من سرگردان را"،

• چه تصویری در این بیت ترسیم شده است؟

• منظور از "مه" و "عنبر سارا" چیست و چگونه این تصاویر به احساس اضطراب و سرگردانی شاعر مرتبط می‌شوند؟