معنی {پشته} در جمله " نوک انبوه کاج های همیشگی بر پشته های پلکانی هرکدام از دو سوی رود سر به آسمان کشیده اند"

در این جمله، "پشته" به معنای تپه یا بلندی است که در دو طرف رود قرار دارد. به عبارت دیگر، "پشته های پلکانی" به معنای تپه‌های پله‌مانند یا پلکانی است که در دو سوی رود قرار گرفته‌اند و نوک درختان کاج همیشه سبز بر روی آنها سر به آسمان کشیده‌اند

درود تل و تپه