پرسش‌ها با دسته‌بندی (زبان فارسی => زبان فارسی => شعر)

 "فلک با بخت من دائم به کین است / که با من بخت و دوران هم به کین است"  شاعر چه احساسی نسبت به بخت و دوران خود دارد؟

معنی "طرب‌خانه خاک" چیه ؟ معلوم نشد که در طرب‌خانه خاک نقاش ازل بهر چه آراست مرا

در بیت ماییم و می و مُطْرِب و این کنجِ خراب جان و دل و جام و جامه پُر دُردِ شراب  استفاده از کلمات "جان"، "دل"، "جام" و "جامه" چه آرایه‌ای است؟

در بیت  "چون شود تیره ز غدر اهل فرش / باز گردد سوی پاکی بخش عرش"  "اهل فرش" و "عرش"  به چه مفاهیمی اشاره دارند؟

زانک از قرآن بسی گمره شدند زان رسن قومی درون چه شدند مر رسن را نیست جرمی ای عنود چون ترا سودای سربالا نبود ✏ «مولانا»  

آنچ گل را گفت حق خندانش کرد با دل من گفت و صد چندانش کرد عاشق آنم که هر آن آن اوست عقل و جان جاندار یک مرجان اوست چون در زرادخانه باز شد غمزه‌های چشم تیرانداز شد بر دلم زد تیر و سوداییم کرد عاشق شکر و شکرخاییم کرد ✏ «مولانا»  

سحر کاهی را به صنعت که کند باز کوهی را چو کاهی می‌تند ✏ «مولانا»  

در سمرقندست قند اما لبش از بخارا یافت و آن شد مذهبش بدر می‌جویم از آنم چون هلال صدر می‌جویم درین صف نعال تو فسرده درخور این دم نه‌ای با شکر مقرون نه‌ای گرچه نیی ✏ «مولانا»  

چون زبانهٔ شمع پیش آفتاب نیست باشد هست باشد در حساب هست باشد ذات او تا تو اگر بر نهی پنبه بسوزد زان شرر نیست باشد روشنی ندهد ترا کرده باشد آفتاب او را فنا ✏ «مولانا»  

در بیت  "هر دوست که دَم زد زِ وفا، دشمن شد/هر پاک‌رُوی که بود، تَردامن شد" منظور از "پاک‌رُوی" و "تَردامن" چیست؟