فرض دو - راهه بودن خواندن به صدای بلند اولین بار در دهه ۱۹۷۰ معرفی شد. [ ۱] این نظریه بیان می کند که دو سازوکار ذهنی مجزا، یا راه شناختی در خواندن به صدای بلند درگیر هستند، که خروجی هر دو سازوکار در تلفظ یک محرک نوشتاری مشارکت دارد. [ ۲] [ ۳]
مسیر فرهنگ واژگانی فرایندی است که در آن یک خواننده ماهر می تواند واژه های شناخته شده را فقط با یک رویت سطحی از طریق یک فرایند وارسی «واژه نامه» ای یشناسد. [ ۴]
از جهت دیگر در مسیر غیرواژگانی یا کوچک واژگانی فرایندی است که به موجب آن خواننده یک حرف نوشته شده را صدا می زند. این کار از طریق شناسایی بخش های سازنده کلمه ( حرف، واج، تک نگاره ) و سپس اعمال دانش در باره آنکه چگونه این بخش ها با هم مرتبط می شوند ایجاد می شود، مثلا چگونه یک رشته از حروف نزدیک هم با هم صدا تولید می کنند.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفمسیر فرهنگ واژگانی فرایندی است که در آن یک خواننده ماهر می تواند واژه های شناخته شده را فقط با یک رویت سطحی از طریق یک فرایند وارسی «واژه نامه» ای یشناسد. [ ۴]
از جهت دیگر در مسیر غیرواژگانی یا کوچک واژگانی فرایندی است که به موجب آن خواننده یک حرف نوشته شده را صدا می زند. این کار از طریق شناسایی بخش های سازنده کلمه ( حرف، واج، تک نگاره ) و سپس اعمال دانش در باره آنکه چگونه این بخش ها با هم مرتبط می شوند ایجاد می شود، مثلا چگونه یک رشته از حروف نزدیک هم با هم صدا تولید می کنند.
