سیه فام

/siyahfAm/

لغت نامه دهخدا

سیه فام. [ ی َه ْ ] ( ص مرکب ) سیاه فام. سیه رنگ :
شنیدم که لقمان سیه فام بود
نه تن پرور و نازک اندام بود.

سعدی.

رجوع به سیاه فام و سیاه شود.

( صفت ) آن چه به رنگ سیاه باشد سیاه رنگ .
سیاه فام . سیه رنگ

سیاه رنگ، سیاه گون، آنچه به رنگ سیاه باشد.

fuscous (صفت)

تیره، گندم گون، سیه فام

سیه فامانی از عنبر سرشته
ز شهوت پاکدامن چون فرشته
✏ جامی

سیه قیطاس

قیرگون

شبدیز