استبرک
/~estabrak/
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
دیبای گنده و سطبر
فرهنگ معین
پیشنهاد کاربران
استبرق معرب استبرک ( در فارسی میانه ) بمعنی ابریشم محکم و ضخیم است. همانطور که در نمودار زیر نشان داده شده، این وا ژه ها از ریشه نیا هند و اروپایی stebh بمعنی پایه یاتکیه گاه است. از این ریشه واژه های دیگری نیز به فارسی رسیده مانند ستبر، ستنبه و استوار
